عجيبى دارد و در چند جا بندگان را به آن امر فرموده است . « 1 »
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آياتُهُ زادَتْهُمْ إِيماناً وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
« مؤمنين فقط كسانى اند كه وقتى خدا ياد شد دلهاى شان بهراسد و در موقع تلاوت آيات خدا برايشان ايمانشان زياد گردد . و بر پروردگارشان اعتماد ( توكل ) كنند . »
فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ
« وقتى تصميم گرفتى بر خداوند توكل كن همانا خداوند متوكلين را دوست دارد . »
إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِينَ
« 2 » « اگر به خدا ايمان آوردهايد بر او توكل كنيد اگر مسلمان هستيد ! »
سخنى پيرامون توكل
توكل با تلاش و سعى در بدست آوردن مسببات از راه اسباب آن منافاتى ندارد . و اسلام مردم را به تحصيل اسباب امر فرموده است لذا مىگويد : وقتى ( برمبناى موازين عقلائى ) تصميم گرفتى توكل كن .
جان كلام در اين است كه توكل ترك اسباب نيست بلكه نفس استقلال اسباب و اعتماد اصلى بر اراده پروردگار است كه مسبب
هامش
( 1 ) - سوره آل عمران / آيه 132 - 160 ، سوره مائده / آيه 11 ، سوره / توبه 51 ، سوره ابراهيم / آيه 11 و سوره مجادله / آيه 10
( 2 ) - سوره يونس / آيه 84 .