پيامبر قرآن را فراموش نمىكند
« سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى ، إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفى »
( الأعلى : 6 - 7 ) ؛ زود است كه ( قرآن را ) بر تو بخوانيم پس فراموش نمى كنى مگر آنچه را كه خدا بخواهد .
تاريخ زمان پيامبر گواهى نمىدهد كه پيامبر آيه اى از آيات قرآن را فراموش كرده باشد و يا در تلاوت آيات آن سهوى نموده باشد . و گرنه مانند سهو در ركعات نماز حتماً در تاريخ منعكس مىشد و مخفى نمىماند . و يكى ازمعانى استثناء ( الا ماشاء الله ) اين است كه حفظ تو از سهو و نسيان از جانب ما است و ما اگر بخواهيم مىتوانيم آياتى را از يادت ببريم .
بعضى از مفسرين مىگويند : آيهى فوق قبل از آيات 16 - 19 سوره قيامت و اين سه آيه قبل از آيه 114 سوره طه كه همه در دور يك مقصد مى چرخند ، نازل شده اند و اسم اشاره در آيهى
« إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى » ،
به چهار آيه گذشته بر مىگردد .
همهى انبياى اولوالعزم ، كتاب دارند
« صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى »
( الأعلى : 19 ) ؛ تورات موسى و انجيل عيسى ، و فرقان خاتم الانبياء معروف است و كتاب نوح از بعضى آيات قرآن استفاده مىشود .
البته كه بعضى از مطالب اين كتابها و حتى ساير كتب نازله مشتركاتى باهم دارند چون منزل يكى و منزل لهم انسانهايى هستند كه مشتركات زيادى باهم دارند فلذا در جاى ديگر مىفرمايد :
« شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ . . . »
( الشورى : 13 ) ؛
تفسير سوره غاشيه « 1 »
« وَ إِلَى الْجِبالِ كَيْفَ نُصِبَتْ »
( الغاشية : 19 ) ؛ بعضى از مفسرين مىگويد : علم امروز پيدايش
هامش
( 1 ) - اين سوره مكى و داراى 36 آيه مىباشد .