پشت و جلو او بيرون مىآيد و اين نيز خلاف ظاهر است .
آيه فوق در مدلول خود مطابق آيه 45 و 46 سوره نجم است :
« وَ أَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى ، مِنْ نُطْفَةٍ إِذا تُمْنى »
( النجم : 45 - 46 ) ؛ پسر و دختر را از نطفه اى كه در رحم ريخته مىشود آفريده است و آيه 37 قيامت است :
« أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى »
( القيامة : 37 ) ؛ مگر انسان از منى ( به رحم ) ريخته شده نبوده ؟ .
اما اينكه امروز در مورد آفرينش نطفه چه مىگويند به كتاب الفقه و مسايل طبيه مولف كه در پاكستان نوشته و در ايران چاپ شده مراجعه شود .
تبارز واقعيت اعتقاد و عمل ما
« يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ »
( الطارق : 9 ) ؛ روزى كه باطنها ظهور مىكند ؛ بلى انسان از چهره اش شناخته مىشود :
« يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيماهُمْ »
( الرحمن : 41 ) ؛ در بعضى از آيات به چهره هاى سفيد و تاريك و غبار آلود معرفى شدهاند :
« وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ، ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ ، وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْها غَبَرَةٌ ، تَرْهَقُها قَتَرَةٌ »
( عبس : 38 - 41 )
تفسير سوره اعلى « 1 »
« الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى ، وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى »
( الأعلى : 3 * 2 ) ؛ پروردگار اعلى كسى است ( كه اشياء و جهان ها را ) آفريده و داراى ترتيب و نظم ( بديع و محيرالعقول ) نموده ( همه ذرات وجود آنها برابر و موافق است ) و كسى است ( كه پيش از خلقت و آفرينش ) اشياء را در علم خود و سپس درخلقت شان اندازه گيرى نمود تا هيچ زيادتى و كمى در طبيعت موجودات پديد نيايد و سپس آنها را به سوى اهداف شان هدايت فرمود ، سبحان الله چه كلام شيرين و عقلائى .
هامش
( 1 ) اين سوره مكى و مدنى و داراى 11 آيه مىباشد .