ولى متكبرين از اين وقايع عبرت نمىگيرند و تنها كسانى كه از روى عقل دلهاى شان ترس از خدا دارند عبرت مىگيرند :
« إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشى »
( النازعات : 26 ) ؛ فقير در ديوان خود گفته است :
تاريخ چه خوانى و سفر را چه برآيى ؟ * عبرت همه جا است ولى گر به خود آيى
از خشتت سرخانه بپرس رمز جهانى * هر خشت بود مالك يك كهنه رباطى .
باز هم در مورد آسمان
آيهى 27 و 28 ( نازعات بازهم آسمان را مخلوق سختتر از انسان مىداند « 1 » و براى آن سقف قايل است و حتى در آيهى 29 شب و روز را نيز به آسمان نسبت مىدهد كه هنوز ما معناى آسمان قران را نفهميدهايم .
پيامبر ما علمى به وقوع قيامت ندارد
آيهى 42 و 43 و 44 نازعات و چند آيهى دگير در سورههاى ديگر دلالت دارد كه حضرت رسول اكرم ( ص ) علم به وقوع قيامت ندارد و علم آن مخصوص به خداوند عالم الغيب است .
حيات برزخى
« كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها »
( النازعات : 46 ) ؛ گويا روزى كه قيامت را مىبيننند ( فكر مىكنند ) درنگ نكردهاند جزء عصر گاهى ( يا شبى ) يا صبحگاهى « 2 »
هامش
( 1 ) - و در آيه 57 مؤمن آفرينش آسمان و زمين را بزرگتر از آفرينش انسان مىداند .
( 2 ) - ممكن است فاعل ديدن كفار باشند ، ممكن است مؤمن باشند و ممكن است مطلق محشورين در قيامت باشند آيه اين سوره مبهم است ؛ ولى آيات ديگر از مجرمون يك ساعت لبث را نقل مىكنند ؛ ولى از آيه 56 روم پيدا است كه