ظاهر اين آيه و چند آيهى ديگر مىگويد : وقتى قيامت را ببينند درنگ خود را در برزخ و دنيا و يا در برزخ تنها چند ساعت مىدانند يا ده روز و شب و يا يك ساعت ؛ ولى آنانى كه روش نيكوترى ( در بازرسى امور دارند ) لبث مردم را يك روز قلمداد مىكنند .
از همه آيات اين نتيجه به دست مىآيد كه كفار هيچ حيات برزخى و عذاب برزخى ندارند و گرنه ممكن نبود هزاران سال عذاب را فراموش مىكردند نگارنده : در دو كتاب خود اين موضوع را بسيار مفصل بحث نموده است و نيازى به تكرار آن درا ين كتاب نمىبيند . و لله الحمد كما هو اهله عدد ما فى علمه .
تفسير سوره عبس « 1 »
« عَبَسَ وَ تَوَلَّى ، أَنْ جاءَهُ الْأَعْمى »
( عبس : 1 - 2 ) ؛
نقل كرده اند كه روزى جمعى از كفار قريش خدمت آن حضرت ( ص ) مشرف شدند و آن حضرت با آنان به اميد اصلاح و اسلام آوردن آنان مشغول صحبت بود كه مرد نابينايى به نام عبدالله ابن ام مكتوم داخل شد و به رسول خدا عرض كرد ؛ قرآن برايم بخوان تا حفظ كنم ( و چون نابينا بود ) حساسيت مجلس را درك نمىكرد و مكرراً آن جناب را صدا ميزد . و از تكرار آن ناراحتى در سيماى آن حضرت پديدار شد و نمى خواست كفار فكر كنند كه پيروان او كور يا بردهاند از او روى بگردانيد « 2 » و آيات فوق در سرزنش آن حضرت نازل شد .
روايتى آوردهاند كه آيه در مورد مردى از بنى اميه وارد شده كه نابيناى مذكور وارد شده
هامش
همهى اين اقوال از كفار مىباشد مؤمنين دانشمند مىگويند :« لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتابِ اللَّهِ إِلى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهذا يَوْمُ الْبَعْثِ وَ لكِنَّكُمْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ »( الروم : 56 ) ؛ ولى مؤمنان غير عالم مهمل مانده است .
( 1 ) - اين سوره مكى و داراى 42 آيه مى باشد .
( 2 ) - اين كه چرا پيامبر اكرم به عبدالله نگفت كمى صبر كن كه من شغلى دارم شايد حياى شديد آن حضرت مانع آن شده باشد .