شهوانى زندگانى پست حيوانى خود از دست دادند و جز عذاب چيزى براى خود نماندند . خدايا در دنيا به ما توفيق بده از طيبات خود مطابق رضاى تو استفاده كنيم و از حلقه معصيت بيرون آييم تا آخرت ما آباد و پر طيبات باشد .
به هر حال معناى آيه مباركه اين نيست كه مؤمن در دنيا از طيبات حلال بدور باشد :
« قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ . . »
( الأعراف : 32 ) ؛
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
( البقرة : 172 ) ؛
« وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ . . »
( الأعراف : 157 ) ؛ و شبيه اين آيات در قرآن متعدد است .
يك ساعتى از روز
« فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ لا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ ما يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنْ »
( الأحقاف : 35 ) ؛ ( رسول من ) صبر داشته باش همانندى كه اولى العزم صبر نمودند در مورد نفرين و عذاب كفار عجله نكرده گويا آنان روزى كه موعود الهى ( عذاب ) را ببينند ( فكر كنند ) جز ساعتى لبث و درنگ نكرده اند ( احقاف 35 ) از لازمه معناى آيه اينست كه كفار عذاب برزخى ندارند و گرنه كسى كه ميليونها سال در عالم برزخ باشد و عذاب او تا قيامت دوام پيدا كند امكان ندارد همه را فراموش كند چه مراد به لبث ، لبث در دنيا باشد و يا در آخرت والله العالم .
تفسير سوره محمد ( ص ) « 1 »
« وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ آمَنُوا بِما نُزِّلَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ أَصْلَحَ بالَهُمْ
( محمد : 2 ) ؛ ذكر ايمان به آنچه كه بر حضرت محمد ( ص ) نازل شده
هامش
( 1 ) - اين سوره مدنى و داراى 38 آيه مى باشد .