ضمناً در جمله بعدى اين آيه مى فرمايد :
« رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ . . »
و از اين آيه بدست مى آيد كه نيكو است فرزندان بر نعمت هاى خداوند به پدران و مادران خود نيز شكر گزارى كنند و ايزاع به معناى الهام است كه احتمالًا در اين جا به معناى خواستن توفيق عملى در شكر كردن از خداوند باشد .
معناى قبول احسن و نيكوتر
« أُولئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا . . »
( الأحقاف : 16 ) ؛ اختصاص قبول خداوند به عمل احسن به اين معنى نيست كه فعل حسن را قبول نمىكند تا مخالف ساير آيات قرآن گردد ؛ بلكه اعمال واجب و مستحب هميشه احسن و نيكوتر از مباحات است كه ثواب ( قبولى ) ندارند مگر به عنوان ثانوى .
طيبات خود را در دنيا از بين برديد
روزى كه كافران بر آتش عرضه مى شوند به آنان گفته مىشود طيبات خود را در زندگانى دنياى ( پست تر و حيوانى ) خود برديد و از آنها بهرمند شديد ( و چيزى براى آخرت خود نگذاشتيد ) پس امروز به عذاب خوارى جزا داده مىشويد به سبب استكبارى كه در زمين به ناحق داشتيد و به سبب فسق و خروجى كه از پيروى دين داشتيد ( احقاف 20 )
ظاهراً ذلت و خوارى كه در عذاب و عده داده شده سببش تكبر كفار از پيروى دين و انبياى الهى و مبلغين راستين شريعت است . خدا همه ما را از تكبر خصوصاً در مقابل دين و مروجين دين دور بگرداند . اللهم انى اسألك خضوع الإيمان قبل خشوع الذل فى النار يا الله و يا واحد يا احد . .
مطلب عمده در اين است كه كفار جلو نفس خود را در دنيا رها كرده بود و از همه امور طيب ( كه مطابق طبع شان بود ) استفاده بردند و از محرمات شرعى امتناع نكردند تا سرمايه روز قيامت شان مى شد . آنان زندگانى ابدى و نعمتهاى رنگارنگ الهى را به خواستهاى