تفسير سورهى فاطر « 1 »
« الْحَمْدُ لِلَّهِ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جاعِلِ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ »
فاطر : 1 ؛ سپاس خدايى را كه شكافنده آسمانها و زمين است و قرار دهنده ملائكه را رسولان خود كه داراى بالهاى دوگانه و سه گانه و چهارگانه اند او به اراده خود در آفرينش زياد مىكند زيرا خدا بر هر كارى توانا است .
آنچه از اين آيه به دست مىآيد و مى فهميم :
1 - شكافتن آسمانها و زمين دليل بر حدوث آنها و بطلان قدم آنها مىباشد ، و تخيلات فلاسفه مسلمان و غير آنان از مادّيين بر قديم بودن جهان مادّى همه باطل مىشود ! اين تعبير قرآن با آغاز شدن جهان مادّى با انفجار بزرگ كه در قرن بيست و يكم سر زبانها و قلمها افتاده است بسيار مناسبت دارد هرچند كه تا هنوز علمى نشده است . علوم روز از راههاى گوناگون حدوث جهان مادّه را مطابق ظواهر آيات قرآنى ثابت مىدارد . در قرن گذشته وقتى اتم تجزيه شد قدم مادّه كه مورد اصرار مادّيين بود از بين رفت ؛ زيرا فهميدند كه ذرات اتم مركّب از اجزاى متعدّد ديگرى بوده و مركّب قديم نمىشود ، علم تجربى بيرحمانه شكم خداى مادّيين را شكافت و مادّيين تا امروز چيز مادّى ديگر را نيافتند كه بگويند اين شئ مبدأ جهان مادّى است ، ذليلانه گفتند كه پيدا كردن آن به عهده علم تجربى در آينده است ، بعضى ادّعا كردهاند كه اجزاى اتم نيز تجزيه شده است . اگر راست باشد اين خبر مرگ آور ديگرى براى مادّى گرى است كه موجود مادّى اگر صد مرتبه تجزيه شود بازهم مركّب است و شايستگى مبدئيت جهان مادّه را ندارد و اين قانون قطعى از زمان خواجه نصير طوسى مؤلّف
هامش
( 1 ) - اين سوره مكى و داراى 145 آيه است .