بايد بگوييم كه معاندان و يا مقصران هستند كه به شهوت و غضب خود با دين خدا و رسولان او به مخالفت و انكار بر خواستند و گرنه مستحق دوزخ نبودند .
و كثير ديگر از جن و انس يا جاهل قاصر اند و يا مؤمن مطيع كه دستهء اخير براى بهشت خلق شدهاند .
اجر رسالت رسول اكرم ( ص )
در چند آيه چند تن از پيامبران ( ع ) صراحة و آشكارا گفتهاند كه ما از شما مزد نمى خواهيم و پيامبر اسلام ( ص ) نيز چنين فرموده است ؛ ولى در بعض از موارد آن حضرت ( ص ) از مردم مزد خواسته است .
در سورهء سبأ آيهء 47 كه مورد نظر ما است پيامبر مىفرمايد : اجرى كه از شما خواسته ام ( بازهم ) به نفع شما است پس معلوم مىشود كه پيامبر بر خلاف ساير انبياء اجرى از أمّت خود طلبيده ؛ ولى مىفرمايد آن اجر هم براى شما است و مزد شخصى من بر خداوند است .
سؤالى كه پيدا مىشود كه اجر پيامبر از أمّت كه به نفع خود أمّت است چه مىباشد كه ظاهرش براى اوست و باطنش به نفع مردم است ؟
جواب اين سؤال را آيهء 23 شورى مىدهد :
« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . . . »
الشورى : 23 ؛ من از شما مزدى جز محبّت در حق قرابت خود نمى خواهم . ذوى القربى پيامبر ( ص ) فاطمه و پسران او و على ( ع ) مىباشند . ممكن است بگوييم عموها و عموزاده ها و ساير خويشاوندان او را نيز شامل مىشود . ممكن است بگوييم قيد ( فهو لكم ) اين مزد هم براى شما است قربى را مخصوص به چهار تن كنند كه در آيهء تطهير با پيامبر يك جا به نام اهل البيت معرفى شده و از رجس تطهير شدهاند . و جمعى از دانشمندان اهل سنّت محبت اهل بيت را از اركان ايمان دانسته اند . به هرحال محبّت و دوستى با اهل بيت آن حضرت ( ص ) موجب شفاعت اهل بيت از محبّان در بهشت مىشود .