اما در باره ديدن ، مىتوان گفت كه اين امر امكان ندارد ؛ زيرا براى افراد معمولى ديدن ، فقط با چشم امكان پذير است و طبيعتاً ، جنين نمىتواند جايى را ببيند .
توانايى ياد آورى ادراكات قبلى
با اين كه جنين توانايى درك برخى مسائل را دارد ، ولى توانايى ياد آورى آن چه را كه درك كرده ، در سال هاى بعد ندارد .
نويسنده : چنانچه علم و فكر جنين علمى نشده باشند ، نظر اول مطابق ظاهر قرآن است و اگر علمى باشد و يا فرضاً روزى علمىشود ، ظهور آيه را تأويل ميسور مىبريم ؛ مثلًا آيه را مخصوص به ماقبل ششماه مىدانيم يا نفى علم او به معناى اين است كه جنين در شكم مادر ماننديكه شما در حال بزرگى خود علم داريد ، علم ندارد و يا نحو اين تأويل ها ( دقت كنيد ) .
كتاب ، تبيان هرچيز
« وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ »
( النحل : 89 ) ؛ بر تو كتاب نازل كرديم كه بيان گر هرچيز است و هدايت و رحمت و بشارت براى همه مسلمانان مىگوييم : قرآن بيانگر هرچيز نيست كه اولًا از نظر عقلى غير ممكن است و ثانياً حس ما گواهى مىدهد كه در قرآن همه چيز نيست . قرآن براى هدايت مردم به سوى احكام تشريعى و رضاى تشريعى به منظور تكامل إنسان است خداوند است كه از تصريح آيات زياد آن پيدا است . بنابراين مراد هرچيزى است كه در همين محدوده كار ساز باشد ، اگر يك دكان دار بزاز بگويد هر جنسى كه بخواهى دارم مراد او اين است كه كه هر جنسى از تكه و لباس باب نه هر چيزى از ميوه ها و يا كفشها و همچنين در مورد هر چيزى كه عطّار و يا بقال و يا كفّاش و يا زرگر و يا جواهر فروش و يا پرنده فروش و يا صراف بگويد ، و به قانون اصول فقه در برابر وجود قدر متيقّن در مقام تخاطب ، به اطلاق لفظ اعتبار نمىدهد و به همان