مىشود .
5 - در سوره مائده آيه 90 شراب و قمار و انصاب و ازلام پليد را از عمل شيطان معرفى كرده است .
همهء اينها از افعال اختيارى خود إنسان است . و نسبت آنها به شيطان از جهت وسوسه و تسويل او به آنها است .
6 -
« وَ إِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطانُ . . . »
( الأنعام : 68 ) در اين آيه « إنساء » از ياد بردن زشتى نشستن با ياوه گويان عليه دين را از حافظه را به شيطان نسبت مىدهد . و اگر او چنين قدرتى داشته باشد خيلى ضرر مى رساند . و همچين آيه 42 سوره يوسف
« فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ ذِكْرَ رَبِّهِ . . . »
( يوسف : 42 ) و سوره كهف 44 : ماهى را فراموش كردم و مرا به فراموشى نينداخت مگر شيطان كه آن را به ياد بيارم .
7 -
« اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطانُ فَأَنْساهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ . . . »
( المجادلة : 19 ) بايد بگوئيم شيطان قدرت « إنساء » و به فراموشى انداختن إنسان را ندارد ، ولى وقتى آدمى خدا را به معاصى و فسوق فراموش كند ، روح او ضعيف مىشود ، شيطان به وسوسه هاى خود مىتواند فكر مكلف را به شهوات گوناگون ببرد و او را به آنها مشغول كند و او مصلحت خود را از ياد مىبرد آيهء سوره مجادله بر همين معنى گواهى مىدهد ، اين حالت براى پيامبر اكرم ( ص ) واقع نشده و آيه انعام آن را بنحو شرطيه بيان كرده است و مجرد تذكّر به آن حضرت و هشدار و تعليم به ما مىباشد . سببيت لهو و لعب و سرگرميهاى مادى براى فراموشى مهمات محسوس و مجرب است .
8 - در موقع قرائت قرآن به خدا پناه ببر از وسوسه هاى شيطان رانده شده ( نحل 98 ) ( تا معانى قرآن در نفس تو تأثير بهتر نمايد ) .