دليل ديگر به قدرت تفسير كنيم ، تفسير به رأى است و غير جايز ، تأويل دليل معتبر ديگرى مىخواهد و به تعبير علمى ، مخالفت ظهور يا دليل علمى يا عقلى ، تنها جهت سلبى دارد و آن اين كه ظاهر آيه با حديث مراد نيست ، و جهت ايجابى ندارد ، كه مراد آيه فلان چيز است ، مگر اين كه دليل معتبر شرعى ديگر بر آن دلالت كند ) .
و اگر خبر واحد صحيح السند با آيه قرآن تعارض نمايد ، روايت مذكور از حجيت ساقط مىشود ، زيرا حجيت خبر واحده موقوف بر عدم مخالفت آن با ظاهر يا نصوص قرآن است ، و اين موضوع در خود احاديث تصريح شده است .
7 - بعضى از دانشمندانى كه با مسائل فلسفى و يا كلامى انس بيشتر دارند ، در تفسير آيات به همان جهت تمايل پيدا مىكنند ، بعضىها علاقه دارند ، آيات قرآن را بدون در نظر داشت قالب دلالى و ظهور لفظى بر علوم روز تطبيق كنند ، تا خدمت به دين كرده باشند !
همه اينها اشتباه و گمراهكننده است و شخص محقق بايد از آنها بپرهيزد . كه دروغ و افترا بر خداوند است .
آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ .
بعضىها كه به عرفان علاقه دارند ، آيات كريمه كتاب الهى را به دور از قالب الفاظ و دلالت لغوى آنها ، طبق دلخواه خيالات خود ، تطبيق مىكنند . زهى گمراهى .
8 - بعضى از مفسرين پايبند به يافتن ارتباط عرفى بين آيات قرآن مجيدند . و جمعى در پى بيان ارتباط بين سورههاى قرآن مجيد مىباشند .
واقعيت اين است كه چنين تلاشى بيهوده است ، ارتباط بين آيات گاهى وجود دارد و گاهى نه ، و اما ارتباط بين سورهها ، غالباً مفقود است و بايد بدانيم مراد از ارتباط پيوندى است كه عرف عام آن را بپسندد و مجرد ابداى احتمالات دور ، كافى نيست و گر نه هر دو جمله نامربوط ، به هم مربوط مىشود .