طلب آمرزش مىكنيم .
اولين خانه كرهزمين براى عبادت
إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمِينَ ، فِيهِ آياتٌ بَيِّناتٌ مَقامُ إِبْراهِيمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ
( آلعمران : 96 و 97 )
وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً . . .
( البقرة : 125 ) ؛ محققاً اولين خانهاى كه براى مردم گذاشته ( بناء ) شد همانست كه در بكه ( مكه ) است در حالىكه با بركت و خير راهنمايى براى عالميان است . در اين خانه نشانههاى روشنى و مقام ابراهيم است هركس در آن داخل شود ايمن است و از براى خداوند بر مردم قصد كردن آن خانه است كسى كه توانايى رفتن به سوى آن را دارد و كسى كه به آن كافر گردد ( يا كفران كند ) خداوند از همه عالميان بى نياز است
اولين سؤال اين است كه مراد از بيت خصوص خانه كعبه است يا تمام مسجد الحرام ؟ لفظ بيت اگرچه در خانه اصطلاحى ( زمينى كه داراى چهار ديوار و سقف و دَر باشد ) ظهور دارد ، ولى قرآن همه مساجد را چه سقف و ديوار داشته باشد يا نه خانه و بيت ناميده است :
« فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ »
( النور : 36 )
دو كلمه مبارك و « هدى » مناسب خانه كعبه و « مسجد » هر دو مىباشد و ضمير مجرور ( فيه ) هر چند به سوى بيت بر مىگردد ، ولى آيات بينات در داخل خانه كعبه نيست و همچنين مقام ابراهيم چه در موضع فعلى و چه نزديك تر به ديوار خانه كعبه در گذشته ، داخل خانه كعبه نبوده ، بعلاوه امنيت چه تكوينى و چه تشريعى و چه هر دو براى كسى كه داخل كعبه رود جز در موارد شاذ معناى معقولى ندارد زيرا خانه كعبه به شهادت تاريخ هميشه كليد دار داشته و مقفّل بوده است ؛ بلكه قتل القاتل حتى خارج مسجد در تمام نقاط حرم نيز حرام