هاشمى و ديگرى آيةالله تألّهى ، و آيةالله تألّهى بىهواترند . و وقتى رفقاى همدان از ايشان پرسيده بودند كه در غياب شما در نماز چه كسى شركت كنيم ، فرموده بودند در نماز يكى از اين دو نفر .
مرحوم والد با ايشان روابطى صميمى داشتند و هر وقت به همدان سفر ميكردند به ديدار ايشان مىرفتند و در ايّامى كه به مشهد مشرّف مىشدند و همزمان با تشرّف ايشان بود ، به ديدارشان مىرفتند و ما را نيز مىبردند و ايشان هم متقابلًا هر وقت به طهران تشريف مىآوردند به ديدن والد معظّم مىآمدند .
مجلس ايشان واقعاً غنيمت بود و انسان را به ياد خدا مىانداخت و ايشان با روايات بسيار مأنوس بودند و تمام مجلس به قرائت روايات مىگذشت و مطالبى پيرامون آن مطرح مىشد .
يك بار كه از منزلشان در مشهد برمىگشتيم ، حضرت والد فرمودند : ما ايشان را كه مىبينيم ياد علماى سلف و زهد و تقوا و مجالس ايشان مىافتيم .
آيةالله حاج شيخ حسنعلى نجابت ( ره )
مرحوم آيةالله حاج شيخ حسنعلى نجابت رحمةاللهعليه عالمى زحمتكشيده ، رنجديده ، شوريده ، بااخلاص ، اهل ايثار و داراى حالات و مقاماتى بودند . ايشان در اوائل جوانى با مرحوم قاضى آشنا مىشوند و توسّط ايشان دست ارادت به حضرت آقاى انصارى مىدهند و در ميان شاگردان مرحوم انصارى از برخى جهات ممتاز بودند .
روابطى بسيار صميمى با علّامهء والد داشتند و پس از رحلت حضرت آقاى انصارى نيز در دوران اقامت والد معظّم در طهران رابطهشان كماكان برقرار بود و مكرّراً همراه با دهدوازده نفرى از شاگردانشان به منزل ايشان مىآمدند و حضرت والد زيرزمين منزل احمديّه و بيرونى بالا را در اختيارشان مىگذاشتند و
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 96
مساهمون: السيد محمد صادق الطهراني
ص٩٦