تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 81

مساهمون:

ص٨١
آيةالله حاج سيّد عبدالكريم كشميرى ( ره ) مرحوم آيةالله حاج سيّد عبدالكريم كشميرى رحمةالله‌عليه سيّدى بزرگوار و از فضلاء و مدرّسين بنام نجف اشرف بودند . ايشان با اينكه از جوانى با مرحوم حضرت آقاى قاضى قدّس‌سرّه مرتبط بوده و بسيار اهل مجاهده و رياضت و مراوده با خوبان و مردان خدا بودند ولى بيشتر به علوم ظاهرى و برخى ختومات و اذكارى اشتغال داشتند كه در مسير توحيد و فناء فىالله نبوده و ايشان را به مكاشفات و استخارات و امثال آن مشغول نموده بود و رسماً در سير توحيدى وارد نشده بودند ، تا اينكه با مرحوم آقاى حدّاد رضوان الله تعالى عليه برخورد مىكنند . خودشان اينطور نقل ميكردند كه : آقاى حدّاد به من فرمودند : پدران و اجداد شما اهل معنى بودند ، همه‌اش به درس‌خواندن و درس‌دادن و مكاشفات نيست ؛ مىفرمودند : اين جمله ما را متحوّل كرد . ايشان محبّت و ارادت خاصّى نسبت به مرحوم آقاى حدّاد داشتند و مكرّر خدمت ايشان ميرسيدند ، ولى اينطور نبود كه به صورت تامّ و تمام تحت تربيت ايشان باشند ، كما اينكه نسبت به ساير اولياء الهى نيز غالباً به همين نحو بوده و از خرمن هر يك از بزرگان خوشه‌اى مىچيدند . با اين حال ، نسبت به حضرت آقاى حدّاد خصوصاً در اواخر ، محبّتشان بيشتر بود و از ايشان استفاده‌هاى معنوى بيشترى مىبردند و مورد توجّه و عنايت ايشان نيز بودند ؛ حضرت علّامهء والد نيز به همين ميزان به ايشان محبّت و عنايت داشتند .