نشستن و برخاستن
مقيد بودند تا جائى كه ممكن است در همة حالات ( أعم از غذاخوردن ، مطالعه ، تأليف ، نشستن بين اهل منزل و . . . ) رو به قبله بنشينند و در مثل شهر مشهدمقدس يا رو به قبله يا رو به حرم مطهر حضرت على بن موسى الرضا عليهما السلام مى نشستند و اين روايت راى زياد مى خواندند :
خيرالمجالس ما استقبل به القبلة . « 1 »
« بهترين جا براى نشستن جائى است كه رو به قبله باشد . »
ميز مطالعه اى كه در اندرونى داشتند رو به قبله بود و ميز مطالعه و تأليف در مكتبة بيرونى كه معمولا دورة علوم و معارف راى آنجا مى نوشتند رو به حرم مطهر حضرت على بن موسى الرضا عليهما السلام بود .
در هنگام نشستن رو به حرم احترام خاصى راى مراعات مى نمودند و بنده هيچگاه نديدم ايشان پاى خود راى به طرف حرم مطهر دراز كنند .
تا و قتى اطباء ايشان راى منع نكرده بودند مقيد بودند كه دوزانو بنشينند و گاهى چند ساعت در مجلس يا روى منبر دوزانو مى نشستند ، و به ما نيز سفارش ميفرمودند كه هميشه و مخصوصا در مجالس دوزانو بنشينيد و ميفرمودند : ادب اقتضا مىكند كه در نزد ديگران دوزانو باشيد و كف دستهايتان راى نيز روى ران بگذاريد . لذا ما حتى در دوران صباوت گاهى چند ساعت دوزانو مى نشستيم و
هامش
( 1 ) . و سآئل الشيعة ، ج 12 ، ص 109 .