آيا با اين وجود صحيح است كه شيعيان آن حضرت با زنان بر سر يك سفره نشسته و با هم در جمعى صميمى ، و با انس و الفت به تناول غذا مشغول شوند ؟
علامة والد ميفرمودند : سعى كنيد براى مخدرات علاوه بر سفرة جداگانه فضائى فراهم كنيد كه صداى آنها به گوش مردان نرسد و اگر چنين امكاناتى در منزل وجود ندارد ، مردان و زنان راى جداگانه دعوت نمائيد .
اطعام و ميهمانى
بسيار مهمان دوست بودند و در اثر همين خلق حسن ، ما مرتب از دور و نزديك ميهمان داشتيم و چه بسا بى خبر از راه مى رسيدند ، از همدائن ، از شيراز و . . . ؛ گاهى بيش از ده دوازده نفر ميهمان مى آمدند و يك هفته ، ده روز مى ماندند و ايشان با كمال گشاده روئى از آنها پذيرائى مى كردند . « 1 »
زيرزمين منزل دو اطاق داشت ، يكى اندرونى بود و يكى بيرونى ، قسمت بيرونى راى در اختيار ميهمانان مى گذاشتند ، البته از بيرونى بالا نيز استفاده
هامش
( 1 ) . به رفقائى كه در منزل تشريف مى آوردند ميفرمودند كه بدون تعارف مشغول غذا خوردن شوند و بخاطر حجب و حياء زود از أكل غذا دست نكشند و گاهى اين روايت راى متذكر مى شدند كه :
عن عبدالرحمن بن الحجاج قال : أكلنا مع أبى عبد الله عليه السلام فأوتينا بقصعة من أرز فجعلنا نعذر . فقال عليه السلام : ما صنعتم شيئا ؟ ! إن أشدكم حبا لنا أحسنكم أكلا عندنا . قال عبدالرحمن : فرفعت كسحة المائدة فأكلت . فقال : نعم الآن و أنشأ يحدثنا أن رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم أهدى إليه قصعة أرز من ناحية الأنصار فدعا سلمان و المقداد و أباذر رضى الله عنهم فجعلوا يعذرون فى الأكل . فقال : ما صنعتم شيئا ؟ أشدكم حبا لنا أحسنكم أكلا عندنا . فجعلوا يأكلون أكلا جيدا . ثم قال أبوعبد الله عليه السلام : رحمهم الله و رضى الله عنهم و صلى عليهم .
( مرآة العقول فى شرح أخبار آل الرسول ، ج 22 ، ص 85 )