ائمّهء طاهرين عليهمالسّلام اوّل شب به استراحت بپردازد و برنامهها و امور خود را براى روز قرار دهد ، مگر شبهاى خاصّى كه احياء آنها در سنّت وارد شده است .
ولى در ماه رمضان ميفرمودند : اين ماه ماه عبادت است و مانعى ندارد كه تمام شب را بيدار باشيد و روز را استراحت كنيد . لذا براى شاگردان خود جلساتى قرار داده بودند كه از دو ساعت پس از غروب آغاز مىشد و تا چهار ساعت بعد از غروب ادامه داشت ، و در آن به قرائت قرآن و تصحيح تجويد و ادعيهء ماه رمضان و بيان معارف مىپرداختند .
ميفرمودند : در ماه رمضان از كسب و كار كم كنيد تا بيشتر به عبادات و دستورات وارده بپردازيد . به خواندن هزار ركعت نماز در شبهاى ماه رمضان و قرائت لاأقلّ يك جزء قرآن در روز بسيار سفارش مىكردند . و به طلّاب از شاگردانشان فرموده بودند هر ماه رمضان يك جزء از قرآن را به ترتيب از آخر قرآن كريم حفظ نمايند . و نيز به قرائت دعاى افتتاح و دعاى ابوحمزه و دعاى سحر در سحرها تأكيد ميكردند ، و از زمان نوجوانى حقير را مقيّد كرده بودند كه هر شب در منزل دعاى سحر را با صداى بلند بخوانم .
در دههء آخر ماه نيز براى كسانى كه توان و سعه داشتند امر ميفرمودند كه طبق سنّت نبوى هر ده شب را إحياء بگيرند و اگر نشد ليالى فرد آن را به احياء بگذرانند كه در روايت وارد شده است :
إنَّ رَسولَاللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَءَالِهِ وَسَلَّمْ كانَ يَطْوى فِراشَهُ وَ يَشُدُّ مِئْزَرَهُ فى الْعَشْرِ الْأَواخِرِ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ . « 1 »
« حضرت رسولخدا صلّى الله عليه وآله وسلّم در ده روز آخر ماه رمضان بستر خود را جمع نموده و مئزر و دامان خويش را محكم بسته و به عبادت مشغول مىگشتند . »
هامش
( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 94 ، ص 10 .