تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 185

مساهمون:

ص١٨٥
و قسم به جان خودم كه : فناء در صورت حبيب ، شرط مهمّ بلكه مهمترين شرط سلوك بسوى خداوند متعال است ، و مردم از اين حقيقت غافل و در بيابان افكار شخصى و آراء نفسانى سرگردانند . خداوند ما و شما و همهء برادران را از محدودهء هواهاى نفسانى خارج و در حرم مباركش وارد كند ؛ آنچه هيچ چشمىنديده و هيچ گوشى نشنيده و بر دل هيچ انسانى خطور نكرده است . 1 . و پيوسته به اطلاق جمال تصريح كن ، و آن را به جهت ميل به زخارف دنيا و زينتهاى عالم غرور تقييد مكن . 2 . پس هر مليحى و بلكه هر مليحه‌اى حسن و زيبائى او از جمال حضرت احديّت است كه به او به عنوان عاريه داده شده است . آرى ، مقام سيّد ما : حدّاد روحىفداه فوق ادراك عقول و بالاتر و شريفتر از محدودهء كلام است . 1 . پس اگر بوى خوش آن شراب در مشرق عالم در فضا منتشر شود و در مغرب عالم شخصى فاقد حسّ بويايى باشد ، حسّ بويايى آن شخص باز ميگردد . 2 . و اگر دست لمس‌كننده‌اى از ظرف آن شراب ، رنگين شود ، در هيچ شب تاريكى راه را گم نخواهد كرد ، چرا كه ستاره‌اى در دست دارد . 3 . و اگر آن شراب به صورت پنهانى بر كور مادرزاد جلوه كند ، بينا مىشود و نيز از صداى ريخته شدن آن در صافى ، شخص كر ، شنوا مىگردد . 4 . و فقط در اثر يك مستى و مدهوشى از آن ذات ذو الجلال ولو به قدر يك ساعت ، خواهى ديد كه تمام دوران روزگار بندهء مطيع تو هستند ، و تو هستى كه فرمانده و فرمانفرماى عالميان مىباشى . 5 . آنكه از بادهء محبّت پروردگار سرمست نشده و در هوشيارى بسر