صلّى الله عليه وآله فرمودند : متّقين و پرهيزكاران سادات و بزرگانند ، و فقهاء و دينشناسان جلوداران و راهبرانند و همنشينى با آنان عبادت است . »
گِلى خوشبوى در حمّام روزى * رسيد از دست محبوبى به دستم
به دو گفتم كه مشكى يا عبيرى * كه از بوى دلاويز تو مستم
بگفتا من گِلى ناچيز بودم * و ليكن مدّتى با گُل نشستم
كمال همنشين در من اثر كرد * و گرنه من همان خاكم كه هستم « 1 »
البتّه بايد دانست كه افرادى چون مرحوم آقا سيّد حسين ورشوچى زمينه و استعداد لازم را داشته و خوشنفس و اهل عبادت و تهجّد و مراقبه بوده و نسبت به خداوند و اولياى الهى محبّت دارند ، و چون با اين امور نفس خود را مستعدّ ساختهاند در اثر مجالست و مؤانست با اهل الله بهرهء خود را مىبرند و به اين كمالات و اصل مىشوند ؛ و به قول مرحوم والد كه رضوان خدا بر ايشان باد :
هر كس هر چقدر كاسه بياورد همانقدر آش مىبرد !
مرحوم آقا سيّد حسين بسيار اهل مراقبه بودند و ديگران را نيز بدان توصيه ميكردند و به واسطهء نور تقوى به ظرائف و نكاتى لطيف توجّه داشتند ؛ يك بار در خدمت حضرت والد تعريف ميكردند كه :
امام جماعت مسجدى بود كه مىديدم هر روز روزنامه مىخرد و از اوّل تا آخرش را مىخواند ! بنده ديدم در اثر اين كار تاريك شده است ، چون توجّهش از خدا منصرف مىشد .
روزى به او گفتم : آقاجان اين كار شما درست نيست ، صرف اين همه وقت براى مطالعهء اين مطالب بىفائده وجه شرعى ندارد و حرام است . گفت :
چه اشكال دارد ؟ من كه كار حرامى انجام نمىدهم ، شما براى مطلب خود دليل
هامش
( 1 ) . كلّياتسعدى ، گلستان ، ص 39 .