الحبّ فى الله و البغض فى الله
سالك راه خدا از ابتداى سير بايد تمام مراحل زندگى و حيات معنوى خود را بر پايهء توحيد حضرت حقّ تنظيم كند ، تا رفتهرفته ابرهاى سياه كثرات كنار رفته و آفتاب توحيد بر دل و جان او بتابد و وحدت بالصّرافهء حضرت پروردگار در ضمير او متمكّن گردد . مقصود و محبوب اين سالك فقط خداست و ملاك او در تعامل و معاشرت « الحبّ فىالله و البغض فىالله » است ؛ دوستداران خدا را دوست و دشمنان خدا را دشمن مىدارد .
اين ملاك به قدرى قوىاست كه در معارف أهلبيت عليهم السّلام هرجا از آن سخن به ميان آمده است آن را حقيقت دين و ايمان شمردهاند و با اسلوبى كه اقتضاى قصر دارد دين و ايمان را در آن منحصر كرده و فرمودهاند :
هَلِ الدّينُ إلّا الحُبُّ وَ البُغْضُ .
« مگر دين چيزى جز حبّ و بغض است . »
وَ هَلِ الإيمانُ إلّا الحُبُّ وَ البُغْضُ . « 1 »
« مگر ايمان چيزى جز حبّ و بغض است . »
حبّ و بغض نوعى جاذبه و دافعه است ، محبّ جنس خود را جذب و غير را دفع مىكند ؛ نفوس محبّان إلهى كه مظهر رحمت خداوندند بهسوى
هامش
( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 66 ، باب الحبّ فىالله و البغض فىالله ، ص 241 ، ح 16 ؛ و ج 65 ، باب فضآئلالشّيعة ، ص 63 ، ح 114 .