در زمانى كه به مشهد مقدّس رضوى مشرّف شدند و رفقاى ايشان نيز هجرت كرده و به ايشان پيوستند ، جلسات عصر جمعه نيز دائر بود . و علاوه بر آن ، شبهاى سهشنبه نيز جلساتى مخصوص شاگردان خود مقرّر فرمودند و مىفرمودند : اگر چنانچه اين باطرى در طول هفته كم بياورد ، جلسات شب سهشنبه آن را تأمين مىكند .
و بالجمله حضرت علّامهء والد و نيز حضرت آقاى حدّاد و حضرت آقاى قاضى رضوان الله تعالى عليهم به اين جلسات عنايت و توجّه خاصّى داشتند .
حقير كراراً از حضرت آقاى حدّاد و نيز از فرزند أرشد مرحوم قاضى ، مرحوم آقا سيّد مهدى قاضى ، شنيدم كه حضرت آقاى قاضى در جلسهاى كه با رفقايشان در مدرسهء هندى داشتهاند مىفرمودند : به شرق و غرب عالم نظرانداختم و هيچ جلسهاى را بهتر از اين جلسه نديدم !
مرحوم آية الله تألّهى رضوان الله عليه كه بعضاً در جلسات مرحوم حضرت آية الله أنصارى قدّسسرّه شركت كرده و فيض مىبردند ، در وصف آن جلسات اين شعر را مىخواندند :
آسمان رشك برد بهر زمينى كه در او * يك دو كس بهر خدا يك نفسى بنشينند
حضرت علّامهء والد قدّسسرّه مىفرمودند : جلسات شرائط سابقه و لاحقه دارند و سالك با رعايت آنها ميتواند از مجالس ذكر بهرهء كامل را ببرد و سرمايهء ارزندهء معنوى عشق و محبّت به پروردگار را كه در أثر توجّه و اتّحاد دلها به دست آمده ، زنده نگه دارد و بيهوده از دست ندهد .
نظر شريفشان بر اين بود كه اگر كسى اين شرائط را رعايت نمايد ، بهرهء خود را خواهد برد ، گرچه خودش متوجّه نگردد و ظهور و به روزى نداشته باشد .
شخصى از رفقا خدمت ايشان عرض ميكرد : من نمىتوانم به فلان جلسه بروم و