خلق نفرموده است ، و آنوقت به حقيقت نفس خود التفات نما .
به يكى از شاگردان خود كه تحت تربيت ايشان مدارج كمال را مىگذراند ، دستور توجّه به نفس دادند . پس از گذشت يك ماه خدمت حضرت علّامه آمد و عرض كرد : نمىتوانم ! چگونه و به چه چيزى بايد توجّه كنم ؟ ايشان دستوراتى دادند ، بعد از دو يا سه ماه ، هنوز مىگفت سخت است ، أمّا بالأخره توجّه به نفس براى ايشان حاصل شد و مىگفت : در خيابان ، كوچه ، بيرون ، در حال قيام و قعود ، و در همهء أحوال ، توجّه به نفس هست و هميشه در خودم هستم و از خود خارج نمىشوم . وه ! چه سعادتى و چه نعمتى .
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحه 487
پدیدآورندگان: السيد محمد صادق الطهراني
ص۴۸۷