اجتهادى به فقهُ اللهِ الأكبر نيز كه از مقوله شهود و محصول تجربه حسّى و مجاهدت معنوى است نائل گشته بودند . . . » « 1 »
شخصيّتى كه لحظهاى از عمر پر فروغ خود را به غفلت و بىخبرى طى نكرده و براى رشد معارف الهى و سير و سلوك إلى الله بهترين استفادهها را از عمر پر بركت خويش نمود و سرمشقى براى همه مشتاقان معرفت و لقاء خداوند گرديد .
تذكّر چند نكته
در پايان اين گفتار به چند نكته لازم اشاره مىكنيم :
نكته اوّل : با توجّه به شخصيّت الهى مردان خدا و گستردگى ابعاد وجوديشان و عجز و ضعف ما واماندگان از وصال كوى دوست و اسيران هواى نفس و شيطان از شناخت تمامى ابعاد زندگى نورانيشان ، در اين يادنامه سر رشته سخن را به دست خود حضرت آقا مىسپاريم و آنچه در لابلاى آثارشان به تناسب مقام ، مطالبى پيرامون شخصيّت خويش بيان فرمودهاند را استخراج و در خطّ سيرى تاريخى ثبت نموده و نشانى همه موارد را در پاورقى ذكر خواهيم نمود .
البتّه در برخى مواضع كتاب ، مطالبى بطور پياپى از يك مصدر نقل مىشود ، كه نشانى آنها فقط به صورت كلّى و در ابتداء يا انتهاء مطلب آورده شده است .
نكته دوّم : اولياء الهى كه از مدار نفس خارج شده و به مقام فناء فى الله رسيدهاند هرگز سخنى از خود ندارند و آنجا كه از خويش سخنى مىگويند جز به إذن الله و براى بيان نعمت الهى و گرفتن درس لازم و ابلاغ پيامى ضمنى نيست ؛ كه اصولًا اينان در تحت تربيت قرآن و عترت صلوات الله عليهم
هامش
( 1 ) پيام رهبر معظّم انقلاب به مناسبت ارتحال حضرت آقا در فصل آخر همين يادنامه مىآيد .