يادنامه ، معرّفى آقا از قلم خودشان و از لابلاى آثار خودشان است و ايشان همچون سائر أولياى إلهى در كتمان اين جنبه از شخصيّتشان اهتمام بيشترى داشتند . لذا بار ديگر به نارسائى اين يادنامه ، مخصوصاً در اين زمينه - كه بُعد غالب شخصيّت ايشان هم است - اعتراف مىكنيم .
نكته پنجم : آنچه در اين مجموعه مىآيد ما را در شناخت ابعاد وجودى حضرت آقا مستغنى از راههاى ديگر نمىسازد ؛ بلكه سرآغازى است براى تدوين مجلّدات بعدى يادنامه بر اساس محورهاى ديگر ، كه إن شآء الله در استمرار همين مجلّد عرضه خواهد شد .
نكته ششم : اسلام داراى تقويم رسمى است و آن هم بر اساس سال قمرى مىباشد و نه شمسى ؛ و مرحوم علّامه قدّس سرّه نيز اين مطلب را در كتاب مستقلّى به نام « رساله نوين » با استناد به آيات و روايات تثبيت فرموده و خطّ سير تاريخى تبديل تقويم قمرى به شمسى توسّط دولت طاغوتى رضاخان پهلوى به دستور اربابان پليد او و استعمار كافر كه يكى از روشنترين مظاهر دين ستيزى و نفى ارزشهاى الهى بود را به زيبائى تشريح و تجزيه و تحليل مىنمايند ، و مضرّات اين حركت را در گسيختگى از سابقه تاريخى و اسلامى و سقوط در وادى بىهويّتى و تحقّق شعار شوم جدائى دين از سياست ، و همچنين لزوم احياء سالنماى قمرى و بركات آن را به خوبى بيان مىكنند . و ما در بخش آثار علمى ايشان در همين يادنامه بدان اشاره خواهيم نمود ، إن شآء الله .
بارى ايشان بر اساس همين حقيقت و پاىبندى به آن ، در تمامى آثارشان از تاريخ قمرى استفاده كرده و بر آن تأكيد دارند ؛ به همين جهت ما نيز در نقل كلمات ايشان بر اساس رعايت امانت بدون هيچگونه دخل و تصرّفى عمل نمودهايم . ولى چون فعلًا براى اكثر مخاطبان سالنماى شمسى آشناست و حوادث تاريخى را در اين ظرف زمانى مىشناسند در مواردى كه لازم بودهاست
آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 50
مساهمون: جمعى از فضلا
ص٥٠