سعادت بخش دنيا و آخرت است ، و پياده كردن صحيح و كامل آن بهترين دنيا و بهترين آخرت و شيرينترين زندگى با عشق خدا را نصيب انسان مىسازد و درهاى آسمان و زمين را بر روى او باز مىكند :
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
. « 1 »
علم فقه متكفّل بيان اين خطّ سير صحيح الهى است ، و فقيه متصدّى استخراج احكام از منابع عظيم آن همچون آيات قرآن و احاديث و سيره عملّيه رسول الله و ائمّه هدى عليهم الصّلوة و السّلام . و فقه شيعه به جهت اتّكاء بر ثقلين كه سفارش أكيد رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم مىباشد از غنا و وسعتى برخوردار است كه در هيچ مذهب و مرام دگرى نمونه آن را نمىتوان يافت . فقهاء و مراجع بزرگ شيعه نيز همواره براى صيانت دين الهى در تلاش بودهاند ؛ همانگونه كه مرحوم حضرت آقا در اين مورد مىنويسند :
« . . . خداى ناكرده بعضى از غير واردين تصوّر نكنند مرجعيّت شيعه كه نيابت حقّه از مقام امامت است ، هدف از آن وصول به زخارف دنيا و تمتّع از لذائذ حيوانى است ؛ بلكه مطلب كاملًا به عكس آنست و مراجع حقّه شيعه جز تحمّل بار مشكلات و صعوبت و ناراحتى و دردسر براى پاك نگاهداشتن شريعت حقّه از دستبرد اجانب و مخالفين و تربيت شاگردان حقيقى و واقعى مكتب جعفرى و إحياء علوم و رسوم شيعه در شيعيان كار ديگرى ندارند . . . « 2 » »
ايشان نيز با هوش و استعداد و حافظه قوىّ ، و كار مداوم و گسترده تحصيلى و تتلمذ در نزد بزرگان وادى فقه و فقاهت ، به درجات والاى اجتهادى
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 96 ، از سوره 7 : الأعراف
( 2 ) « روح مجرّد » ص 130 ، تعليقه 1