براى كشف حقيقت و فهم صحيح مطلب به تكاپو افتاده و از راههاى ديگرى اقدام مىنمودند .
به عنوان نمونه موردى را كه خودشان به مناسبت بيان بُعد عظيم معرفتى استاد بزرگوارشان علّامه طباطبائى أعلى الله مقامه الشّريف اشاره ميفرمايند نقل مىكنيم :
« درست به خاطر دارم ، شبى در طهران كه به كتاب « سير و سلوك » منتسب به مرحوم آية الله بحرالعلوم نجفى أعلى الله تعالى درجتَه شرح مىنوشتم دچار اشكالى شدم . هر چه فكر كردم مسأله حلّ نشد . و تلفن خود كار در شهرهاى ايران هنوز دائر نشده بود ، لذا شبانه براى اين مهم عازم قم شدم . قريب نيمه شب بود كه وارد به قم شدم و در مهمانخانه بلوار شب را به صبح آوردم . صبحگاه پس از تشرّف به حرم مطهّر و زيارت قبر حضرت معصومه سلام الله عليها به خدمت استاد رسيدم و تا قريب ظهر از محضر پر بركتشان بهرهمند شدم ؛ و نه تنها آن مسأله ، بلكه بسيارى از مسائل ديگر را حل كردند و جواب دادند . « 1 » »
سعه و عمق أبعاد علمى
همانگونه كه در فصل گذشته در بيان ديدگاه حضرت آقا راجع به حوزه و طلّاب ، نظريّه ايشان بطور مبسوط پيرامون سطح علمى عالمان دينى مطرح شد ، و ضرورت بهرهمندى آنان از علوم پايه ، و تخصّص و صاحب نظر بودنشان در آنها براى رسيدن به اجتهاد واقعى در فقه و تفسير اثبات گرديد ؛ بايد دانست كه معظّمٌ له خود در علوم متداول حوزوى با همه تنوّع و گستردگى كه دارد در سطح أعلى ، خبره و صاحب نظر بودند
هامش
( 1 ) . « مهر تابان » ص 107