تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 322

مساهمون:

ص٣٢٢
نتيجه‌اى عائد نمىشد و بواسطه فاش شدن ارتباطات با افراد مؤثّر و كيفيّت عمل ، هم مسؤوليت دنيوى و هم مسؤوليّت اخروى گريبانگير مىشد ، و نَعوذُ بِالله من شُرور أنفُسِنا . اينجا مانند آفتاب براى ما روشن بود كه : إلَهِى لَا تَكِلْنِى إلَى نَفْسِى طَرْفَةَ عَيْنٍ أَبَدًا فِى الْدُّنْيَا وَ الأَخِرَةِ . » درجه برنامه ريزى ساواك بر روى افراد ، به قدر فعّاليّت و تأثير گذارى آنان و در ارتباط مستقيم با نحوه كار و فضاى فعّاليّت و مخاطبان و موقعيّت مكانى آنان بود كه تمامى اين محورها در مورد حضرت آقا در حدّ نصاب بالائى قرار داشت : عالمى موجّه و آگاه و خبير با درجه اجتهاد و با سابقه‌اى درخشان و مورد توّجه عالمان دينى و برخوردار از سجاياى اخلاقى و قدرت بيان و قلم ، در منطقه حسّاس طهران با مخاطبان تحصيل كرده و . . . به همين دليل حلقه‌هاى مراقبتى شديدى به دور ايشان سازماندهى كرده بودند ولى بخاطر الطاف الهى و شدّت دقّت ايشان بر انجام وظيفه و كتمان سرّ ، هرگز بهانه قابل استنادى بدست نياوردند ، كه نمونه‌هائى از آن را در گذشته نقل نموديم .

« اوج گيرى نهضت و سقوط نظام شاهنشاهى »

به دنبال گسترش دامنه فساد و فحشاء و اسلام‌ستيزى طاغوت كه تا مرز تبديل تاريخ هجرى به تاريخ شاهنشاهى پيش رفت و سرآغازى براى محو كامل نام رسول الله صلّى الله عليه و آله از صحنه اين مرز و بوم بود ، و نيز گسترش دائره تربيت علمى و عملى دلسوزان حريم اسلام و رشد فكرى مردم بر اثر تراكم سالها زحمات جانفرساى علماى بالله در تربيت شيعيان كه آنانرا تشنه حكومت الهى مىساخت ؛ به لطف الهى و مدد اولياء الله سرانجام اسلام خواهان در