گواهينامههائى از اساتيد و معلّمان آن مدارس بوده است - و چندين سال به جهت تحصيل معارف و علوم دين معتكف باب مدينه علم گشت ، و در مقام طلبْ جدّيّت به خرج داد تا اينكه بدست آورد ، و براى رسيدن به مطلوب خويش سعى فراوان نمود تا اينكه بهترين آن را تحصيل كرد ، و به سعادت علم و عمل فائز شده و از اين دو ، حظّ و بهره اوفر و اكمل را حائز گشت ؛ آرى آگاه باش كه او سيّد سند ، مورد تمجيد و اعتماد ، عالم فاضل حاذق و ماهر ، جامع بين دو فضيلتِ حسن تقرير و خطابت و حسن تحرير و كتابت ، كسى كه بر اقران خود تفوّق يافته و مورد توجّه و انگشت نماى همگان گرديد ، آنكه از هر عيب و كذبى مبرّاست ؛ مولاى ما سيّد محمّد حسين فرزند عالم جليل سيّد محمّد صادق فرزند علّامه سيّد ابراهيم فرزند سيّد على اصغر حسينىطهرانى كه افاضه فضلش زياده و أمثال او در بين علماء و فرزندانشان بسيار باد ، و ما ترجمه جدّ او را در « نقبآء البشر » آوردهايم .
او سلاله سيادت و نتيجه فقاهت است كه بين شرف نسب و فضل مكتسب جمع نموده ، و از علوم و معارف ، قديم و جديد و تازه و غير تازهاش را حيازت نموده ، سپس تأسّى به سيره قدماى اصحاب كرده به اينكه خويش را در سلسله راويان از ائمّه معصوم و هدايتگر قرار دهد ؛ و بخاطر حسن ظنّى كه به حقير دارد در نقل روايت از من طلب اجازه نمود ، و از آنجا كه من او را اهل اين مقام بلكه بالاتر از آن يافتم ، از خداوند طلب خير كرده و به برآوردن خواسته او مبادرت نمودم و به او اجازه نقل روايت دادم تا از طريق من از همه مشايخ من كه حجج اسلام هستند و من طرق آنان و رواياتشان را به تفصيل در شجره نامهاى كه آن را « ضيآء المفازات فى طرق مشايخ الإجازات » ناميدهام ذكر كردهام نقل روايت نمايد ، و يك نسخه از آن كتاب را نيز به او دادم تا از آن استنساخ نمايد ؛ پس او دامت بركاته مىتواند از من ، از همه مشايخ من به جميع طرقشان براى هر كس كه بخواهد و دوست داشته باشد روايت نمايد . و از مكارم او چنين اميد است كه مرا در خلوات از دعا فراموش نكند .
آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 176
مساهمون: جمعى از فضلا
ص١٧٦