فى الحركةِ سُبَحَهم . . . ولكنّهم كما قال أميرُالمؤمنينَ علىُّ بنُ أبىطالبٍ ، جَعَلوا الدّينَ مِن أقفالِ البَصيرةِ وَ مَغاليقِ العَقلِ ؛ فَهُم أغرارٌ مَرحومون ، يُسيئون و يَحسَبون أنّهم يُحسِنون .
فهؤلآءِ قد يُخَيّلُ لَهمُ الظّلمُ عدلًا ، والغَدرُ فَضلًا ، فيَرَون أنّ نِسبةَ ما يَظُنّون إلى أصحابِ النّبىِّ مِمّا يَزيدُ فى فَضلِهم و يُعلِى فى النُّفوسِ مَنزِلتَهم ، فيَصِحُّ فيهِم ما قيلَ : عَدوٌّ عاقلٌ خَيرٌ مِن مُحِبٍّ جاهلٍ . « 1 » » - انتهى ببعض اختصارٍ . « 2 »
هامش
( 1 ) - ص 49 - 347 « تاريخ الإسناد » للإمام ، ج 2 ( تعليقه ) .
( 2 ) - [ « و از جملهء دروغگويان گروهى مىباشند كه پنداشتهاند زياد نقل نمودن روايات و فراوان سخن گفتن ، شأن و منزلت دين را بالا مىبرد . و بر اساس همين پندار ، به هر كلام بيهودهاى كه خواستند ، لب گشودند ؛ و با اين كار در پى ثواب و پاداش إلهى بودند ، و ليكن هرگز چيزى جز و بال و عقاب نصيبشان نخواهد شد .
ايشان همان كسانى مىباشند كه مسلم در « صحيح » خود دربارهء ايشان گفته است : من نديدم كه صالحين در چيزى بيش از حديث دروغ بگويند . و مراد وى از « صالحين » آن كسانى مىباشند كه محاسن خود را بلند مىنمايند و پيراهنهاى فراخ مىپوشند و سر خود را به زير مىافكنند و آرام سخن مىگويند ، و صبح و شام با بدنهاى خود به مساجد مىروند در حالى كه روح و جان آنها از همهء مردم از مساجد دور تر است ، لبان خود را به ذكر تكان مىدهند و به همراه آن تسبيحهاى خود را به حركت در مىآورند . . . و ليكن در حقيقت آنچنانند كه أميرالمؤمنين علىّ بن أبىطالب عليه السّلام فرمودند : دين را يكى از قفلهاى -