و عليهذا مودّت به اهل بيت و پيروى از آنان به دنبالهء مودّت به رسول الله و پيروى از آن حضرت بوده ، و پس از ارتحال حضرت رسول الله ، نفس قدسيّهء آن حضرت به حيات اهل بيت زنده خواهد بود ؛ و اين است علّت عدم انفكاك قرآن از عترت تا قيام قيامت ، و ورود در كنار حوض كوثر ؛ كأنّه خود پيغمبر كه جان و روح قرآنست با كتاب آن حضرت كه كتاب الله است تا روز قيامت زنده و جاويد بوده ، دوش به دوش يكديگر مانند معنى و صورت حافظ عالم بشريت و هادى آنها به مقام كمال و سعادتند .
ناگفته نماند كه بعضى چنين تصوّر كردهاند كه : اگر آيه مودّة فى القربى را به أهل البيت تفسير نمائيم منافات با شأن پيغمبر اكرم دارد ؛ زيرا كه در مقابل رسالت براى أرحام و أقرباى خاصّ خود مزيّتى قائل شده و جلب نفعى براى بازماندگان خود از اهل بيت نمودهاند . و علاوه منافات با آيات قرآن دارد كه اوّلًا دلالت دارد كه تمام پيمبران هيچگونه اجر و مزدى از امّت خود نخواستهاند . و ثانياً طبق آيه مباركهء :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرى لِلْعالَمِينَ
، « 1 » خود آن حضرت نيز اجر و مزدى طلب ننمودهاند .
ولى اين تصوّر از چند نقطهء نظر بىمورد است :
أوّلًا : به دليل آنكه سابقاً ذكر نموديم كه مودّت ذوى القربى ، همان راه يافتن بسوى خداست كه آن حضرت فرموده است :
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا
« 2 » . و راه يافتن بسوى خدا كه عين
هامش
( 1 ) - قسمتى از آيه 90 ، از سورهء 6 : الأنعام ؛ [ « بگو من از شما هيچ پاداشى نمىخواهم . نزول قرآن در مقابل مزد و جزائى نيست ، و نازل نشده است مگر براى آنكه موجب تذكّر و يادآورى جهانيان گردد و آنها را بيدار كند . » ]
( 2 ) - آيه 57 ، از سورهء 25 : الفرقان ؛ [ « بگو اى پيغمبر ! من از شما مزدى طلب نمىكنم ، مزدمن اين است كه مردم راه به سوى پروردگار خود را أخذ نمايند . » ]