رسانيد و به سر حدّ كمال و تمام خواهد برد ، گرچه بر كافران ناگوار و ناپسند باشد . »
مثلًا ملاحظه نموديد كه بعضى آيه را اين قسم معنى كرده بودند كه :
اى پيغمبر ! بگو من از شما مزد رسالت نمىخواهم مگر آنكه روى عنوان خويشاوندى كه من با شما دارم مراعات مودّت و صلهء مرا بنمائيد .
و ما پيش از آنكه در روايات واردهء در اين موضوع بحث كنيم پاسخ آن را بيان كرديم ، لكن فعلًا كه روايات وارده در تفسير آيه مباركه را از طريق شيعه و سنّى مفصّلًا ذكر نموديم پاسخ آن بسيار روشنتر خواهد بود ؛ زيرا :
اوّلًا : گفته مىشود كه : آيه مودّت در مدينه نازل شده است ، همانطور كه از « تفسير ثعلبى » و « بغوى » و غير آنها نقل كرديم ، و مشركين قريش كه أرحام رسول الله بودند در مدينه نبودند ، تا آنكه پيغمبر بفرمايند : حال كه ايمان نمىآوريد مراعات قرابت و خويشى را نموده ، مرا آزار نرسانيد و به من مهربانى كنيد .
و ثانياً : سبب نزول اين آيه ، همانطور كه سابقاً ذكر شد ، آن بود كه أنصار اموال خود را به رسول خدا عرضه داشتند ، يا بر بنىهاشم مفاخرت مىنمودند و خداوند اين آيه را فرستاد كه : رسول خدا محتاج به اموال شما نيست ، شما با ذوى القرباى آن حضرت مودّت كنيد ؛ بنابراين خطاب به أنصار يا أنصار و مهاجرين بوده است ؛ نه به كفّار قريش .
و ثالثاً : اصولًا خطاب به مشركين قريش غلط است ، زيرا قبيح است از شخص حكيم كه از كسى كه براى او كارى نكرده است مزد طلب نمايد . و طلب كردن مزد رسالت از مشركينى كه ايمان نياوردهاند بلكه در انكار و تكذيب پيغمبر حدّ أعلى و مبالغه را إعمال نمودهاند صحيح نيست . مزد خواستن نسبت به كسانى صحيح است كه ايمان آورده و از مزاياى اسلام و ايمانِ به آن حضرت
رساله مودت (تفسير آيه قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى) (فارسى) — صفحة 234
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٣٤