داديم و نصرت نموديم ، حال مقدارى از اموال ما را قبول بنما و در حوادثى كه براى شما پيش آمد مىكند خرج كن . خداوند آيه مودّت را نازل نمود :
« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً » *
يَعْنِى عَلَى النُّبُوَّةِ ،
« إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى »
أَىْ فِى أَهْلِبَيْتِهِ .
سپس حضرت باقر فرمودند : آيا هيچ نديدهاى كه شخصى رفيقى دارد و آن رفيق در دل خود نسبت به اهل خانهء اين شخص نيّت سوئى دارد و لذا دل آن شخص در تشويش است . خداوند عزّوجلّ خواسته است كه در نفس رسول خود صلّى الله عليه و آله هيچ ناراحتى از طرف امّتش نسبت به اهل بيت نباشد ، بنابراين مودّت ذوى القربى را واجب نموده است . بنابراين اگر امّت به اين آيه عمل كنند به حكم واجبى عمل نمودهاند و اگر ترك كنند حكم واجبى را ترك نمودهاند .
چون پيغمبر آيه مودّت را بر صحابه قرائت كردند ، از نزد رسول خدا برخاستند و بعضى به يكديگر مىگفتند كه : ما اموال خود را به آن حضرت عرضه داشتيم قبول نكرد و گفت كه : بايد بعد از من براى دفاع از اهل بيت من كارزار كنيد ، و جمعى گفتند : ايجاب مودّت از ناحيهء خدا نيست ، بلكه رسول خدا از پيش خود گفته و به خدا نسبت داده است ، و انكار كردند .
و سپس آيه :
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى
نازل شد ، و خداوند وعده داد كه : يَمْحُ اللَهُ الْبطِلَ وَ يُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمتِهِ يَعْنِى بِالْأَئِمَّةِ وَ الْقَآئِمِ مِنْ ءَالِ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُ اللَهِ عَلَيْهِمْ . « 1 » « خداوند باطل را هلاك مىسازد و حق را در دل مواليان و شيعيان به كلمات خود كه ائمّهء طاهرين و حضرت قائم آل محمّد عليهم السّلاماند تثبيت مىكند و برقرار ميدارد . » و در روايتى كه ابن بابويه از حضرت رضا عليه السّلام در مجلس مأمون
هامش
( 1 ) - تفسير « صافى » ج 2 ، ص 514 ؛ و تفسير « برهان » ج 2 ، ص 972