نقل مىكند كه حضرت آيات اصطفاء را كه دوازده فقره است قرائت كردند ، در آنجا حضرت روايتى را از آباء خود از حضرت سيّد الشّهداء عليهم السّلام روايت مىكند كه : مهاجرين و أنصار خدمت رسول الله آمدند و عرضه داشتند : هَذِهِ أَمْوَالُنَا وَ دِمَآؤُنَا فَاحْكُمْ فِيهَا مَأجُورًا ، أَعْطِ مِنْهَا مَا شِئْتَ مِنْ غَيْرِ حَرَجٍ . گفتند : « اين اموال ما و اين جانهاى ما همه متعلّق به توست . به هر كس كه مىخواهى از اين اموال ببخش ، و خونهاى ما را به هر راه كه مىخواهى بريز . » در اين حال آيه مودّت نازل شد .
چون صحابه از خدمتش برخاستند ، منافقين گفتند : علّت آنكه پيغمبر اموال ما را نپذيرفت براى آن بود كه اهل بيت خود را بر ما مسلّط گرداند و ما را بر مودّت و اطاعت آنها تحريض و ترغيب كند ، اين حكم را او از جانب خدا نياورده بلكه خود به دروغ به خدا نسبت داده است ؛ آيه نازل شد :
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً
. پيغمبر آنها را طلب فرمود و اين آيه افتراء را بر آنها قرائت فرمود .
فَبَكَوْا وَ اشْتَدَّ بُكَآؤُهُمْ فَأَنْزَلَ اللَهُ عَزَّوَجَلَّ :
وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ .
« 1 » « همه گريه كردند و گريهء آنها شديد شد . در اين حال خداوند اين آيه را فرستاد كه : پروردگار ، آن خدائى است كه توبه را از بندگان خود قبول مىكند و از گناهان در ميگذرد . و به هر كار كه دست زنيد او دانا و آگاه است . »
و در تفسير « صافى » نيز اين روايت را از « عيون أخبار الرّضا » از سيّد الشّهداء عليه السّلام روايت كرده است . « 2 » و سپس خداوند در ادامهء آيات ميفرمايد :
وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ
هامش
( 1 ) - تفسير « برهان » ج 2 ، ص 971
( 2 ) - تفسير « صافى » ج 2 ، ص 515