خود بيشتر خارج نموده و به هستى حق بيشتر متحقّق مىكند . و پيدايش اين آثاردر انسان موجب پديد آمدن محبّت زيادترى از درجات محبّتهاى سابقه ميگردد .
و بطور كلّى هر درجه از محبّت در انسان ايجاد اثرى خاص نموده ، و هر مرتبه از حصول اين آثار در انسان محبّت زيادترى ايجاد مىكند . و دائماً محبّت و معرفت روى يكديگر اثر نموده محبّت و ادراك معارف و حقائق هر يك مؤيّد و مقوّى ديگرى خواهند بود . اين موجب تكامل آن و آن موجب زيادتى اين خواهد شد ، تا اينكه انسان را از تمام مراتب خودپسندى و هواى نفس و استكبار و شخصيّت طلبى و اتّكاء به نفس و ساير صفات محدودهء مقيّده خارج كرده ، به خدا دوستى و خدا پرستى و اتّكاء به خدا و فناى از جميع مراتب هستى و اندكاك در حقّ و جلوات و صفات و أسماءِ حُسناى او وارد مىكند . و اين درجهء كامل از ولايت است كه حصول آن مترتّب بر حصول درجات و مراتب مادون آن خواهد بود .
و خلاصه آنكه حصول كمالات نفسانى متوقّف بر طىّ راه محبّت و فناى در محبوب است . و اين به پيروى از نفوس مطهّره و طاهره و اتّصال روحى با ارواح آنان حاصل خواهد شد ؛ و همين است سرّ لزوم ولايت اهل بيت طاهرين .
رَوَى الثّعلَبىُّ فِى تَفسير هذِهِ الأَيَةِ عَن أُمِّ سَلَمةَ عَن رسولِ اللَهِ صلَّى اللَهُ عَلَيهِ و ءَالِهِ أَنَّهُ قَالَ لفاطمةَ عليها السّلام : ائْتِينِى بِزَوجِكِ وَ ابْنَيْكِ ! فَأَتَتْ بِهِمْ فَأَلْقَى عَلَيْهِمْ كِسَآءً ثُمَّ رَفَعَ يَدَهُ عَلَيْهِمْ ، فَقَالَ : اللَهُمَّ هَؤُلَآءِ ءَالُ مُحَمَّدٍ فَاجْعَلْ صَلَوَاتِكَ وَ بَرَكَاتِكَ عَلَى ءَالِ مُحَمَّدٍ فَإنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ . قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ : فَرَفَعْتُ الكِسَآءَ لِأَدْخُلَ بَيْنَهُمْ ، فَاجْتَذَبَهُ و قَالَ : إنَّكِ لَعَلَى خَيْرٍ . « 1 » « ثعلبى در تفسير خود از امّ سلمه از رسول خدا صلّى الله عليه و آله
هامش
( 1 ) - تفسير « برهان » ج 2 ، ص 973