بوده است كه ايجاب تبرّى نسبت به آنان نمىكند و موجب زوال تولّى و دوستى آنان نمىگردد . »
ما نفهميديم بنابراين گناه كبيره يعنى چه ؟ ! با اين همه روايات متواترى كه خودِ آنها در فضل فاطمه و حبّ فاطمه ، از رسول خدا روايت كردهاند و خود شهادت دادهاند كه غضب فاطمه موجب آتش و دخول در جهنّم است ، خانهء دختر رسول خدا و بضعهء مصطفى كه حريم امن و امان است را در حالى كه أميرالمؤمنين و جماعت بنى هاشم و اصحاب بزرگوار رسول خدا مانند سلمان و مقداد و أبوذرّ و عمّار ياسر و حذيفة بن اليمان و عبّاس بن عبدالمطّلب و غير آنها در آنجا به عنوان حريم و پناهگاه متحصّن شدهاند ، آتش زنند و درب خانه را باز نموده در خانه بريزند و متحصّنين را با وضع اسف بارى در ميان أنظار مردم مدينه در كوچهها و شوارع به مسجد برند ، و فاطمه جنين خود را سقط كند و با ولوله و صيحه با جماعتى از نساءِ بنى هاشم و غير آنها به مسجد برود و از متحصّنين و شوهرش علىّ بن أبىطالب وصىّ رسول خدا دفاع كند و صدايش در مسجد به گريهء طولانى بلند شود ؛ اينها گناه كبيره نيست ؟ ! و موجب زوال دوستى با شيخين و موجب تبرّى و تنفّر از آنان نخواهد شد ؟ ! اگر اينها گناه صغيره است پس گناه كبيره يعنى چه ؟ !
آنها از آزار و اذيّت چيزى فرو گذار نكردند تا ما آن درجهء از اذيّت را گناه كبيره بدانيم ؛ وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ . « 1 » و حال آنكه اهانت به كفش پاى آن طاهرهء مطهّره گناه كبيره است ، و ارتكاب جرائمى به مقدار يك هزارم از جرائم آنها موجب خلود در آتش و موجب تبرّى و زوال تولّى خواهد بود .
هامش
( 1 ) - ذيل آيه 227 ، از سورهء 26 : الشّعرآء ؛ [ « و آنان كه ظلم نمودند به زودى خواهند دانستكه به چه جايگاهى بازگشت خواهند نمود . » ]