در قرآن مجيد چند مورد است كه دربارهء آنان بسيار تأكيد شده و اصرار و ابرام در آن به حدّ بسيار فراوانى وارد شده است كه شايد براى مسلمانان آن زمان اين اصرار و ابرام و اين نحو تشديدات دربارهء متخلّفين از آن حكم مورد شگفت بوده است . و ما براى نمونه چند مورد را بيان مىكنيم :
اوّل : موضوع معاملات يا قرضهاى ربوى است كه در قرآن مجيد با لسان بسيار عجيبى از وقوع آن نهى به عمل آمده است .
آنجا كه ميفرمايد :
الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ .
« 1 » « كسانى كه ربا مىخورند از مكان خود بر نمىخيزند مگر مانند كسى كه شيطان زده باشد . »
يعنى تمام صفات و كمالات انسانى را از دست ميدهد و انسانيّتش واژگون ميگردد و از زمرهء انسانها خارج شده ، بواسطهء اين عمل زشت ، گوئى تغيير ماهيّت ميدهد و در گروه شياطين وارد مىشود .
و سپس در ذيل آيه ميفرمايد :
وَ مَنْ عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ .
« كسانى كه بعد از نزول اين آيه و حرمت ربا دست به ربا بزنند آنها ياران آتش بوده و در جهنّم بطور دوام زيست خواهند نمود . »
و سپس ميفرمايد :
يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا وَ يُرْبِي الصَّدَقاتِ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ .
« 2 » « خداوند نتيجهء ربا را نابود مىسازد ، ( بركت و خير و رحمت را از بين ميبرد ، و علاوه آن زيادى نيز دستخوش هلاك و نابودى واقع مىشود ) و إنفاقات و صدقات را اگرچه به صورت ظاهر موجب نقصان مال است لكن آنها را موجبزيادى مال و وفور نعمت و نزول خير و رحمت قرار ميدهد . اشخاصى كه ربا مىخورند آنان گناهكارند و خداوند أبداً شخص گنهكار و كفران نعمت كننده را دوست ندارد . »
هامش
( 1 ) صدر آيه 275 ، از سورهء 2 : البقرة
( 2 ) - آيه 276 ، از سورهء 2 : البقرة