مُبْغِضٌ لِأهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ دَخَلَ النَّارَ . « 1 » « اگر مردى بين ركن و مقام به روى قدمهاى خود به نماز بايستد و روزه بگيرد ، و سپس خدا را ملاقات كند در حالتى كه عداوت آل محمّد را در دل داشته باشد ، به جهنّم خواهد رفت . »
اين حديث را حاكم در « مستدرك » نقل نموده و إسناد او را صحيح دانسته است و همچنين ذهبى در « تلخيص » آن را حديث صحيح دانسته است .
و نيز طبرانى در « أوسَط » از طريق أبى ليلى از حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام از جدّش رسول خدا روايت نموده است كه : أنَّهُ قَال : الْزَمُوا مَوَدَّتَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَإنَّهُ مَنْ لَقِىَ اللَهَ عَزَّوَجَلَّ وَ هُوَ يَوَدُّنَا دَخَلَ الْجَنَّةَ بِشَفَاعَتِنَا . وَ الَّذِى نَفْسِى بِيَدِهِ لَا يَنْفَعُ عَبْدًا عَمَلُهُ إلَّابِمَعْرِفَةِ حَقِّنَا . « 2 »
سبط شهيد از جدّش رسول خدا عليهما السّلام روايت مىكند كه فرمود :
« مودّت و محبّت ما اهل بيت را محكم بگيريد ، چون هر كس با مودّت ما خداى عزّوجلّ را ملاقات كند به سبب شفاعت ما داخل در بهشت خواهد شد . و قسم به آن خدائى كه جان من در دست قدرت اوست ، هيچ بندهاى از عمل نيك خود برخوردار نخواهد شد مگر آنكه به حقّ ما معرفت پيدا كند . »
و نيز حافظ سمّان در كتاب « أمالى » خود با إسناد خود از رسول خدا صلّى الله عليه و آله روايت كرده است كه : لَوْ أَنَّ عَبْدًا عَبَدَ اللَهَ سَبْعَةَ ءَالَافِ سَنَةٍ وَ هُوَ عُمْرُ الدُّنْيَا ثُمَّ أَتَى اللَهَ عَزَّوَجَلَّ يُبْغِضُ عَلِىَّ بْنَ أَبِىطَالِبٍ جَاحِدًا لِحَقِّهِ نَاكِثًا لِوِلَايَتِهِ لَأَتْعَسَ اللَهُ خَيْرَهُ وَ جَدَعَ أَنْفَهُ . « 3 »
هامش
( 1 ) الغدير ج 2 ص 301
( 2 ) همان مصدر ؛ وقال ؛ ذكر هاذا الحديث الهيثمى فى « المجمع » و ابن حجر فى « الصواعق » و محمد سليمان محفوظ فى « اعجب ما رايت » والنبهانى فى « الشرف الموبد » و الحضرمى فى « رشفة الصادى »
( 3 ) همان مصدر ؛ قال ؛ و ذكر القرشى فى « شمس الاخبار » .