آنچه بين صحابه واقع شد از جنگها و مشاجرات ، بطوريكه در تواريخ ثبت و در زبانهاى مردمان مورد وثوق ضبط است ، دلالت دارد بر آنكه بعض از آنها از راه حق و مستقيم عدول نموده و به پايهء فسق و ظلم رسيدهاند ، و سبب اين انحراف همان حِقد و عناد و حسد و دشمنى و طلب حكومت و رياست وميل به لذّات و شهوات بود . »
سپس ميگويد : إذ لَيس كُلُّ صَحابىٍّ مَعصومًا و لا كُلُّ مَن لَقِىَ النَّبىَّ بالخَير مَوْسومًا . « به علّت آنكه هر صحابىاى معصوم نيست ، و هر كس به مجرّد آنكه پيغمبر را ملاقات كرده موسوم به خير و خوبى نخواهد بود . »
آنگاه ميگويد : و ليكن چون علماء به اصحاب رسول خدا خوش گمان بودند ، براى خطايا و گناهان آنها محملهائى بيان كردندو كارهاى آنان را به تأويلهائى سر و صورت دادند . و بنا بر آن گذاشتند كه براى حفظ عقائد مسلمانان از ضلالت و تاريكى ، صحابه را از ضلال و گمراهى و فسق ، محفوظ و مصون معرّفى كنند ، تا آنكه مسلمانان در حق بزرگان از اصحاب خصوصاً مهاجرين از آنها و أنصار كه بشارت ثواب قيامت به آنها داده شده است گمان بد نبرند و عقيدهء آنها متزلزل نگردد .
و امّا آن ستمهائى كه به دست صحابه بر اهل بيت رسول خدا رسيده ، آنقدر روشن است كه جائى براى تأويل و إخفاء آن نمىماند ، و به اندازهاى شنيع است كه جاى اشتباه براى كسى نيست . و نزديك است كه سنگ بى زبان بر آن شهادت دهد و تمام موجوداتى كه در آسمان و زميناند بر آن گريه كنند و كوهها منهدم و خراب گردند و سنگها شكافته و پاره پاره گردند ؛ و بدى أعمال آنان و زشتىهاى كردار ايشان به مرور شُهور و دهور باقى بماند .
پس لعنت خدا باد بر آن افرادى كه خود مباشرت بدين قبائح نمودند يا راضى شدند يا سعى كردند . و عذاب آخرت براى آنها شديدتر و با دوامتر
رساله مودت (تفسير آيه قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى) (فارسى) — صفحة 130
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٣٠