چون آنها را به جهنّم مىكشند من ميگويم : اينها از من هستند . جواب ميرسد :
تو نمىدانى بعد از تو چه كارها كردهاند . پس من ميگويم : دور باش و مرگ باد بر آن كسانى كه بعد از من سنّت مرا تغيير دادند و سفارشها و وصيّتهاى مرا تبديل كردند . »
و در صحيح ديگر آمده است : فَأَقُولُ : يَا رَبِّ ! أَصْحَابِى ! فَيَقُولُ : إنَّكَ لَا عِلْمَ لَكَ بِمَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ ؛ إنَّهُمُ ارْتَدُّوا عَلَى أَعْقَابِهِمُ الْقَهْقَرَى .
« حضرت فرمودند : من ميگويم : اى پروردگار من ! اين دسته از اصحاب من را كجا مىبريد ؟ خدا جواب ميدهد : تو نمىدانى آنچه را كه بعد از تو در دين إحداث كرده و بدعت گذاردهاند ؛ آنها بر پاشنههاى خود به طرف عقب حركت كردند ( و از ايمان به كفر و از توحيد به شرك برگشتند ) . »
و در صحيح ديگر آمده است : بَيْنَا أَنَا قَآئِمٌ إذَا زُمْرَةٌ حَتَّى إذَا عَرَفْتُهُمْ خَرَجَ رَجُلٌ مِنْ بَيْنِى وَ بَيْنِهِمْ . فَقَالَ : هَلُمَّ . فَقُلْتُ : أَيْنَ ؟ قَالَ : إلَى النَّارِ وَاللَهِ ! قُلْتُ : وَ مَا شَأْنُهُمْ ؟ قَالَ : إنَّهُمُ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمُ الْقَهْقَرَى .
ثُمَّ إذَا زُمْرَةٌ حَتَّى إذَا عَرَفْتُهُمْ خَرَجَ رَجُلٌ مِنْ بَيْنِى وَ بَيْنِهِم فَقَالَ : هَلُمَّ . قُلْتُ : أَيْنَ ؟ قَالَ : إلَى النَّارِ و اللَهِ ! قُلْتُ : مَا شَأْنُهُمْ ؟ قَالَ : إنَّهُمُ ارْتَدُّوا بَعْدَكَ عَلَى أَدْبَارِهِمُ الْقَهْقَرَى . فَلَا أَرَاهُ يَخْلُصُ مِنْهُمْ إلَّامِثْلُ هَمَلِ النَّعَمِ .
« حضرت ميفرمايند : وقتى كه من در روز قيامت ايستادهام ناگهان جماعتى از صحابهء مرا مىآورند تا اينكه چون من آنها را شناختم مردى از فاصلهء بين من و بين آنها مىآيد و به آن جماعت خطاب نموده ميگويد : بيائيد و حاضر شويد . من ميگويم : به كجا بيايند و براى چه مقصدى حاضر شوند ؟ آن مرد ميگويد : سوگند به خدا بسوى آتش ! من ميگويم : به چه علّت ؟ ميگويد : آنها به افكار و آراء جاهليّت برگشتند .
سپس ناگهان دستهء ديگرى از صحابهء مرا مىآورند تا همين كه من آنها را
رساله مودت (تفسير آيه قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى) (فارسى) — صفحة 127
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٢٧