فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَهِ ! دَعَوْتَ بِمَا دَعَا بِهِ مُوسَى حَيْثَ فَلَقَ لَهُ الْبَحْرَ وَ نَجَّاهُ مِنْ فِرْعَوْنَ .
ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَهِ لِأَبِى سُفْيَانَ بْنِ الْحارِثِ : نَاوِلْنِى كَفًّا مِنْ حَصًى .
نَاوَلَهُ فَرَمَاهُ فِى وُجوهِ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ قَالَ : شَاهَتِ الْوُجُوهُ ! ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ إلَى السَّمَآءِ وَ قَالَ : اللَهُمَّ إنْ تَهْلِكْ هذِهِ الْعِصَابَةُ لَمْ تُعْبَدْ وَ إنْ شِئْتَ أَنْ لَاتُعْبَدَ لَاتُعْبَدْ .
فَلَمَّا سَمِعَتِ الْأَنْصَارُ نِدَآءَ الْعَبَّاسِ عَطَفُوا وَ كَسَرُوا جُفُونَ سُيُوفِهِمْ وَ هُمْ يَقُولُونَ : لَبَّيْكَ ! وَ مَرُّوا بِرَسُولِ اللَهِ وَ اسْتَحْيَوْا أنْ يَرْجِعُوا إلَيْهِ وَ لَحِقُوا بِالرَّايَةِ .
« از اين كوه بالا برو و فرياد بر آر : اى اصحاب سورهء بقره ! و اى اصحاب شجره ! كجا فرار مىكنيد ؟ اين رسول خداست !
سپس رسول الله دست خود را به دعا برداشتند و گفتند : بار پروردگارا ! حمد و ستايش مختصّ ذات مقدّس توست و شكايت بسوى توست و تو فقط محلّ إعانت و كمك هستى . پس جبرئيل نازل شد و گفت : اى رسول خدا ! دعا نمودى به آن دعائى كه حضرت موسى نمود در آن وقتى كه خدا دريا را براى او شكافت و او را از فرعون نجات داد .
سپس حضرت به أبوسفيان بن حارث كه عموزادهء آن حضرت بود فرمودند : مشتى از اين ريگها به من بده . او داد پس حضرت ريگها را به صورت مشركين پاشيد و گفت : زشت باد اين صورتها ! آنگاه حضرت سر خود را به آسمان بلند نموده گفتند : بار پروردگارا ! اگر اين جماعت مسلمين هلاك گردند تو ديگر عبادت نخواهى شد و اگر خودت مىخواهى كه كسى تو را عبادت نكند عبادت نكند .
چون أنصار صداى عبّاس را شنيدند برگشتند و دست از فرار كشيدند و
رساله مودت (تفسير آيه قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى) (فارسى) — صفحة 123
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٢٣