جهت صفت . و در آن مندرج مىباشد آنچه گفته شده است از بيرون آوردن تخم چشم شتر نر ، و أخته كردن غلامان و بردگان ، و خال كوبيدن در بدن با سوزن رنگين شدهء به نيل ، و سائيدن و تيز و نازك نمودن دندانها را با سوهان ، و لواط كردن مردان با مردان ، و مساحقه نمودن زنان با زنان ، و مانند اين امور ، و عبادت خورشيد و ماه ، و تغيير فطرت خداوند كه اسلام مىباشد ، و استعمال جوارح و قُوا را در آنچه كه براى نفس انسانى موجب كمال نمىگردد و موجب تقرّب به سوى خدا نمىشود .
و عموم لفظ اقتضا مىكند كه مطلقاً اخته كردن را منع كند و ليكن فقهاء در مورد بهائم به جهت نيازمندى بدان ترخيص دادهاند . » « 1 »
و حضرت استادنا العلّامه آية الله الفهّامَة أعلى الله مقامَه ، در تفسير فرمودهاند :
« قَوْلُهُ تَعالَى :
لَعَنَهُ اللَّهُ
« خداوند ، شيطان را لعنت كرده است » لعنت عبارت است از دور كردن از رحمت و اين وصف ثانوى مىباشد كه خداوند شيطان را بدان توصيف نموده است . و به منزله تعليل براى وصف نخستين است كه
مَرِيداً
بوده باشد (
شَيْطاناً مَرِيداً
يعنى شيطان سركش و متجاوز ) .
( قَوْلُهُ تَعالَى :
وَ قالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصِيباً مَفْرُوضاً
« من از بندگان تو يك نصيب معيّنى براى خودم برداشت مىنمايم » گويا اشاره باشد به آنچه را كه خداوند از قول او حكايت نموده است كه :
فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ * إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ
( ( ذيل آيه 82 و ) آيه 83 از سورهء 38 : ص ) « پس سوگند به مقام عزّتت كه تمامى آدميان را إغواء مىكنم مگر بندگانى از ايشان كه به مقام خلوص رسيده باشند » .
و در قول او :
مِنْ عِبادِكَ
« از بندگان تو » تقرير و تثبيت اين حقيقت بوده باشد كه آدميان با وجود اين از بندگان او مىباشند و از عبوديّت منسلخ
هامش
( 1 ) « تفسير بيضاوى » طبع مصر ، دار الطّباعة العامرة ، جلد اوّل ، ص 304