مىباشد .
5 - تك محصولى و تك صادراتى ؛ مثلاً در سال 1957 نسبت صادرات كشورهاى ذيل چنين است :
برزيل قهوه 60 % بيرمانى برنج 76 %
سيلان چاى 64 % شيلى مس 74 %
كوبا شكر 81 % تايلند برنج 5 / 69 %
كولومبيا قهوه 80 % برمه برنج 76 %
و در سال 1955 :
عراق نفت 86 % مصر پنبه 79 %
اتيوپى قهوه 68 % نيجريّه پستهء زمينى 90 %
السالوادور قهوه 82 % سنگال پستهء زمينى 90 %
چاد پنبه 90 % ونزوئلا نفت 92 %
عربستان نفت 98 % باربار نيشكر 91 %
حبشه قهوه 80 % گامبيا پستهء زمينى 95 %
هندوراس موز 85 % ايران نفت 75 % »
در كتاب « بيدارى آفريقا » ص 10 مىنويسد :
« اقتصاد آفريقا بتدريج تك محصولى گرديد . غنا بطور متوسّط عمدةً كاكائو ؛ سنگال بادام زمينى ؛ سودان و اوگاندا پنبه ؛ و آنگولا قهوه كشت و صادر مىكردند . توسعهء مساحت زير كشت محصولات صادراتى منتهى به كاهش توليد موادّ غذائى ديگر گرديد ؛ و از اينرو كشورهاى آفريقائى را بيشتر به واردات غذائى وابسته گردانيد . »
و در ص 11 مىنويسد :
« در سال 1952 ، 826 هزار دهقان كنگوئى 158300 تن پنبه توليد كردند كه براى هر كيلوگرم آن چهار فرانك دريافت مىكردند ؛ حال آنكه قيمت آن در
رساله نكاحيه (كاهش جمعيت ضربه اى سهمگين بر پيكر مسلمين) (فارسى) — صفحة 258
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٥٨