مسلّط نمود كه از همهء مزاياى حيات ، آنان را فاقد ساخت ؛ و تورات و انجيلشان را از ميان برد .
بنى إسرائيل يعنى پسران يعقوب ، كه او پسر إسحاق است . و يعقوب را يهوديان إسرائيل گويند ؛ به معنى « كسى كه بر خداوند مظفّر گشت » . چون بنا به عبارت تورات در هنگام مصارعه و كشتى با فرشتهء خدا در فنيئيل ، بر آن فرشته پيروز شد ؛ فلهذا بدان ملقّب گرديد . « 1 » بنى إسرائيل پس از گذراندن چهل سال در تيه و بيابان ، و رحلت حضرت موسى على نبيّنا و آله و عليه السّلام به فلسطين رفتند . و ولايت امر آنان را يوشع بن نون وصىّ حضرت موسى عهدهدار بود .
مسجدى نداشتند ، و عبادات خود را در خيمه انجام مىدادند . بيشتر احكامشان قربانى است ، و براى هر چيز بايد حيوانى قربانى كنند : گاو و گوسفند ، و يا مرغ و كبوتر ؛ براى طهارت از حيض و نفاس و جنابت .
قربانى انواع دارد ، و بايد در حضور كاهنى كه از پسران هارون باشد انجام گيرد ، و در مذبح مخصوص در زمين مقدّس باشد . بدون قربانى ، از حيض و جنابت پاك نمىشوند ؛ و فرزندشان ناپاك زاده مىشود .
بنى إسرائيل تا زمان طالوت پادشاه نداشتند . فقها در ميانشان حكم مىكردند ، و عبادتگاهشان خيمه بود . ذبح و قربانى را در خيمه مىنمودند . تا طالوت در جنگ با جالوت بر او غلبه كرد و او را كشت . در اين وقت بنى إسرائيل وى را به سلطنت انتخاب كردند ؛ و سلطنت از او به حضرت داود و حضرت
هامش
( 1 ) - « قاموس كتاب مقدّس » مادّهء اسرائيل ، ص 53 ؛ تعبير پيروزى بر خدا و بر فرشتهء خدا از تورات است . و از مواضع تحريفشدهء آنست . زيرا ظفر يافتن بر خدا عقلا محال است ؛ و تعبير به آن شرعا حرام .