رسول خدا ، وى را جداگانه نام مىبرد و پس از آن ، ذكر از آن امّت و جماعت مىكند .
مثل آيه :
آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ
« 1 » . « رسول خدا و جميع مؤمنين به آنچه از جانب پروردگارش بر او نازل شده است ايمان آوردند . » و مثل آيه :
ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
« 2 » . « و سپس خدا سكينه و آرامش خود را بر رسولش و بر مؤمنين فرودآورد . » و مثل قوله :
لكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ
« 3 » . « و ليكن پيغمبر ما و آن كسانى كه با او ايمان آوردهاند . » و مثل قوله :
هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا
« 4 » . « اين پيغمبر و كسانى كه ايمان آوردهاند . » و مثل قوله :
يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ
« 5 » . « روزى كه خداوند اين پيغمبر را با كسانى كه با او ايمان آوردهاند ، ذليل و خوار و سرافكنده نمىكند . » و غير از اين آيات ، آيات ديگرى كه بر همين نهج در قرآن كريم وارد شده است .
بنابراين اگر مراد از و الرّاسخون فى العلم آن باشد كه ايشان عالم به تأويلند و رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم مسلّما از آنهاست ، حقّ گفتار اين بود كه گفته شود : و ما يعلم تأويله إلّا الله و رسوله و الرّاسخون
هامش
( 1 ) صدر آيه 285 ، از سورهء 2 : البقرة
( 2 ) صدر آيه 26 ، از سورهء 9 : التّوبة
( 3 ) صدر آيه 88 ، از سورهء 9 : التّوبة
( 4 ) قسمتى از آيه 68 ، از سورهء 3 : آل عمران
( 5 ) قسمتى از آيه 8 ، از سورهء 66 : التّحريم