معارضه مىكردند ، پس از آوردن اسلام ظاهرى و عدم قبول واقعى ، فقط تغيير لباس و چهره داده ، به لباس دين متظاهر و عليه قرآن كما كانوا قيام كردهاند .
حقّا روح شيطنت و مقاصد فكرى و انديشههاى آنان واحد بوده ، براى انجام هدفهاى دنيّهء خود ، خويشتن را بحسب مقتضيات در پوشش دين متظاهر نمودهاند . فقط دو پوشش است بر اصل دو مصلحت :
در هنگامى كه كفر و شرك قدرت داشت و رياست و حكومت را در آن زمينه استوار مىديدند ، علنا به عنوان حمايت از بتها علم هبل و لات و عزّى را بر دوش مىكشيدند و فرياد اعل هبل « 1 » آنها صحنهء احد را پر كرده بود . و زمانى كه ديگر نتوانستند در آن زمينه پافشارى كنند و با فتح مكّه در سنهء هشتم از هجرت ، قدرت و عظمت اسلام همه جا را فرا گرفت ، به لباس اسلام درآمده ، همان نيزه و شمشير را برداشته و با حقيقت قرآن كه در مقام مقدّس ولايت متجلّى است و حامى كانون و مبيّن اسرار و روشنگر تأويل و مفاد و معناى قرآن است به جنگ درافتادند .
اينها به صورت ظاهر خود را تابع قرآن دانسته ، ولى مردم را از معنى قرآن منع كردند ، و آيات متشابهات كه غير از اولو العلم را براى ادراك معانى آن راهى نيست ، به نظر خود تفسير و تعبير نمودند ، و خود را اولوالأمر دانسته و با كتاب خدا كردند آنچه كردند .
[ تفسير آيه : هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ
]
هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ
هامش
( 1 ) در غزوهء احد ، دو بت لات و عزّى راى كه از عظيمترين بتهاى مشركين در مكّه بودند با خود حمل نموده و به مدينه آوردند . و در ميدان جنگ شعار مىدادند : اعل هبل ! اعل هبل ! « بلندپايه و عاليمقام باش اى هبل ! » رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم نيز متقابلا به مسلمين امر كردند تا شعار دهند : الله أعلى و أجلّ ! « الله عالىمقامتر است ، و الله جليلتر و ارزشمندتر است ! »