مَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ .
« 1 » « و آنان كه آيات ما را تكذيب كردند ، كرانند و لالانند ، كه در ظلمات و تاريكيهاى نفس امّاره بسر مىبرند . كسى را كه خداوند اراده كند ، وى را گمراه مىكند ؛ و كسى را كه او اراده كند ، در راه راست قرار مىدهد . »
وَ يَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا لَوْ لا نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ وَ ذُكِرَ فِيهَا الْقِتالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَأَوْلى لَهُمْ
.
طاعَةٌ وَ قَوْلٌ مَعْرُوفٌ فَإِذا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ . فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ . أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى أَبْصارَهُمْ . أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها
. « 2 » و « 3 » « و كسانى كه ايمان آوردهاند مىگويند : چرا سورهاى كه در آن حكم جهاد با كفّار باشد نازل نشده است ؟ ! و چون سورهاى محكم و صريح نازل شود و در آن ذكر جنگ و كشتار و امر به بسيج و حركت باشد ، تو اى پيغمبر ما ! مىبينى آنان را كه در دلهايشان مرض نفاق است ، بر روى تو با چهرهء دگرگون و منقلب كه از ترس مرگ بىهوش شدهاند مىنگرند . آرى ! مرگ و نابودى براى آنها سزاوارتر است .
راه سعادت و سير نفسانى در مدارج انسانيّت ، منحصر در اطاعت از خدا و رسول خدا ، و منحصر در گفتار نيك و سخن معروف و شايسته است . پس
هامش
( 1 ) آيه 39 ، از سورهء 6 : الأنعام
( 2 ) آيات 20 تا 24 ، از سورهء 47 : محمّد
( 3 ) قاضى قضاعى در شرح فارسى « شهاب الأخبار » در كلمات قصار پيغمبر خاتم صلّى الله عليه و آله در ص 332 به شمارهء 569 آورده است : ما آمن بالقرآن من استحلّ محارمه . « ايمان نياورده است به قرآن ، آن بنده كه حلال دارد آنچه در قرآن حرامست . »