اندام خداترسان جمع مىشود ، و سپس دلها و بدنها به ذكر خدا آرامش مىپذيرد .
و اين سيرى است كه قرآن ، جهان آدميّت را در مدارج و معارج روحى و نفسى داده است ، و با ارواح و نفوس مؤمنان نقش ارجمندى را ايفا مىنمايد . و اين هدايت خداوندى است در مقابل معرضين از قرآن كه در وادى ظلمات غوطهورند و دست به گريبان هواها و پندارها و تخيّلات ، تا عمرشان به سرآيد .
و در حقيقت ، چون محكى است كه هادى و گمراه را در دو صفّ متمايز قرار مىدهد ؛ صفّ مؤمنان : سير در كمال نفسانى ، و صفّ كافران : جمود در بيغولههاى هواى شيطانى . قرآن بيّنهاى است قويم .
لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ
. « 1 » « تا هركس كه هلاك مىشود و در گمراهى و ضلالت معدوم مىگردد ، از روى حجّت و برهان باشد ؛ و هركس زنده مىشود و به حيات جاودانى و كمال انسانى مىرسد نيز از روى حجّت و برهان باشد . » براى مؤمنين موجب زندگى جاويد ، با سجده و بكاء و تسبيح و تقديس و بيدارى شب و نياز و دعا و رغبت و رهبت به سوى خدا ، و طيران روح به عالم توحيد ، و لرزه بر بدن و انكماش پوست ، و اضطراب دل از خوف هجران محبوب ازلى ؛ و آرامش و سكينه و اطمينان از عشق وصال و بار دادن معشوق سرمدى .
[ خصائص و أوصاف تربيتشدگان مكتب قرآن در آيات آخر سورهء فرقان ( وَ عِبادُ الرَّحْمنِ . . . )
]
در اين آيات تأمّل كنيد كه چگونه قرآن كريم ، تربيتشدگان اين مكتب را تمجيد و تحميد مىكند ! و با چه آثار و خصيصههائى آنان را تحسين و توصيف مىنمايد ! و بالأخره با چه مزايا و صفات نفسى و ملكات روحى
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 42 ، از سورهء 8 : الأنفال