بنابراين أثيم است . يعنى اثم و گناه و خيانت و جنايت و رذالت و دنائت در نفس او مستقرّ و متمكّن مىشود ، و خداوند اينها را نمىپسندد و دوست ندارد ؛ لأنّ الله لا يحبّ كلّ كفّار أثيم . » « 1 » « و اين گفتار خداوند :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
.
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، در تقوى و عصمت خداوندى درآئيد ؛ و اگر اينطور هستيد كه ايمان به خدا داريد ، از مقدار مالى كه از طريق ربا خود را از مردم طلبكار مىدانيد بگذريد و صرف نظر نمائيد ! » خطاب است به مؤمنين و امر است به تقواى الهى و مقدّمه است براى امرى كه به دنبال دارد كه
وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا
بوده باشد . و دلالت دارد بر آنكه جمعى از مؤمنين در وقت نزول اين آيات ، ربا مىخوردهاند ؛ و بقايائى از طلبهاى ربوى را در ذمّهء مردم هنوز طلب داشتند ، اين آيه ايشان را امر به ترك و لزوم واگذارى آن بقايا كرده است و در اين مسئله تهديد را به جائى رسانيده است كه مىگويد :
فإن لّم تفعلوا فأذنوا بحرب من الله و رسوله . » « 2 » « اگر از بقاياى اموال ربوى كه در ذمّهء مردم است دست بر نداريد ، و اينك آن رباهاى باقيمانده را طلب كنيد ، يقينا و مسلّما جنگ عظيم و مهيبى از ناحيهء خدا و رسول خدا به سراغ شما خواهد آمد ! » « و جملهء : و إن كان ذو عسرة فنظرة إلى ميسرة و أن تصدّقوا خير لّكم إن كنتم تعلمون .
هامش
( 1 و 2 ) - همان مصدر ، ص 447