بخواهد نازل مىنمايد » . و نيز مىگويد :
يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلاقِ .
« 1 » « خداوند روح را بر هر كدام از بندگانش كه بخواهد مىافكند ، تا مردم را از روز تلاقى و قيامت بيم دهد . » اين آيات شباهت تامّى به آيات اوّل سورهء صافّات :
وَ الصَّافَّاتِ صَفًّا * فَالزَّاجِراتِ زَجْراً * فَالتَّالِياتِ ذِكْراً
، و به آيات اوّل سورهء مرسلات :
وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً * فَالْعاصِفاتِ عَصْفاً * وَ النَّاشِراتِ نَشْراً * فَالْفارِقاتِ فَرْقاً * فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً
دارد كه آنها هم توصيف ملائكهء مأمور به امر خدا را مىنمايند كه در مقام امتثال و اطاعت هستند . با اين تفاوت كه آنها فقط توصيف ملائكهء حامل وحى را مىكنند ؛ و آيات مورد بحث توصيف مطلق ملائكهء مدبّرهء امور عالم را مىنمايند كه در تدبيرشان به اذن خداوند داراى چنين صفاتى مىباشند .
و ما حصل بحث اينست كه : صفاتى كه در اين آيات ( سورهء نازعات ) مورد قسم خداوند قرار گرفته است ، قابل انطباق بر صفات ملائكهاى است كه در امتثال او امرى كه از ساحت عزّ قدس پروردگار به تدبير امور اين عالم مشهود ، به آنها تعلّق گرفته و صادر شده است در تكاپو و حركت مىباشند ، تا جائى كه به اذن حقّ تعالى قيام به تدبير اين امور نمودهاند .
[ ملائكه واسطهء بين خداوند و مخلوقات هستند در بدء و عود ]
در اينجا نيز حضرت آية الله علّامه در ذيل تفسير اين آيات ، گفتارى به عنوان كلام فى أنّ الملائكة وسائط فى التّدبير دارند ، و ما آن را در اينجا ذكر مىنمائيم :
« آنچه از قرآن كريم بدست مىآيد آنست كه : ملائكه واسطههائى
هامش
( 1 ) - ذيل آيه 15 ، از سورهء 40 : المؤمن